II GZ 929/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 70/16 w zakresie odmowy uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 czerwca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 70/16 o odrzuceniu skargi K. M. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 3 czerwca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 70/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. M. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] października 2015r. z uwagi na jej niedopuszczalność. Pismem z [...] czerwca 2016 r. K. M. wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez zamieszczenie w nim: - na podstawie art. 155 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) stosownej informacji dla Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o tym, iż Komendant Główny Policji w Warszawie w postanowieniu z [...] października 2015 r. utrzymującym w mocy zaskarżonym postanowienie organu I instancji błędnie pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie wniesienia skargi do WSA w Warszawie; - na podstawie art. 6 p.p.s.a. pouczenia, przed jakimi organami czy też Sądami skarżący może dochodzić swoich roszczeń; - informacji, czy Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. miał w tym konkretnym postępowaniu prawo nadać klauzulę wykonalności Tytułowi Wykonawczemu z [...] lipca 2013 r. Postanowieniem z 19 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił uzupełnienia powyższego postanowienia. Stwierdził, że zakres uzupełnienia postanowienia, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. WSA uznał, że w postanowieniu z 3 czerwca 2016 r. orzeczono o całości skargi uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligowały Sądu do zamieszczenia w postanowieniu żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Sąd nie badał istoty sprawy, dlatego w treści rozstrzygnięcia nie odniesiono się do przebiegu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie Tytułu Wykonawczego z dnia [...] lipca 2013 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie, a także o pozytywne ustosunkowanie się do jego wniosku o uzupełnienie postanowienia z 3 czerwca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera uzasadnionych zarzutów. Zgodnie z art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie orzeczenia jest zasadne jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi lub gdy nie zawarł w orzeczeniu dodatkowych orzeczeń, które powinny się w nim znaleźć. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji, że w postanowieniu z 3 czerwca 2016 r. WSA w Warszawie orzekł o całości skargi. Nie ma również podstaw do uznania, że Sąd pominął dodatkowe rozstrzygnięcie, które powinno było znaleźć się w treści postanowienia. Wobec tego, że postanowienie z 3 czerwca 2016 r. zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, stwierdzić należało, że zasadnie Sąd odmówił uzupełniania tego orzeczenia. Ponadto, w ocenie NSA zażalenie skarżącego nie mogło zostać uwzględnione, również dlatego, że postulowane przez skarżącego elementu uzupełniające postanowienie z 3 czerwca 2016 r. nie należą do katalogu rozstrzygnięć przewidzianego przez przepisy p.p.s.a., więc nie mogły znaleźć się w tym postanowieniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.