II OPP 2/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Anna Łuczaj, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie ze skargi D., M., J. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] maja 2005 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia umarzającego postępowanie zażaleniowe postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. Skarżący M. W. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie ze skargi D. W., M.W., J. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] maja 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia umarzającego postępowanie zażaleniowe, żądając stwierdzenie przewlekłości postępowania oraz przyznania kwoty 20 000 zł. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 3 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] maja 2005 r. W dniu 20 października 2008 r. skargę na przewlekłość postępowania wniosła skarżąca D. W. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt II OPP 28/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę D. W. na przewlekłość postępowania w tej sprawie. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wyjaśnił, iż zwłoka w rozpoznaniu sprawy była następstwem składania przez skarżących licznych wniosków i zażaleń, które wymagały rozpoznania. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez D. W. Również zażalenie na to postanowienie, sporządzone osobiście przez skarżącą, wbrew pouczeniu, zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lipca 2009 r. Następnie skarżący wnosili kolejne liczne wnioski i zażalenia, które były rozpoznawane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oraz Naczelny Sąd Administracyjny. W grudniu 2010 r. skarżący M. W. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu została wniesiona przez skarżącego w grudniu 2010 r., a więc po zakończeniu postępowania w sprawie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 października 2008 r. o odrzuceniu skargi, od którego osobiście sporządzona skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem z dnia 8 czerwca 2009 r. Okoliczność, że skarżący składają liczne, kolejne wnioski i zażalenia, które w większości okazują się bezzasadne bądź niedopuszczalne nie prowadzi do przyjęcia, że postępowanie sądowe nie zostało zakończone w rozumieniu ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.; dalej: ustawa). W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, ponieważ skarga taka, stosownie do przepisu art. 5 ust.1 ustawy może być wniesiona w toku postępowania w sprawie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.