II OSK 1014/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Alicja Plucińska – Filipowicz (spr.) Sędzia del. WSA Leszek Kamiński Protokolant Andżelika Nycz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1640/06 w sprawie ze skargi A. W na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną. II OSK 1014/07 U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 listopada 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1640/06 po rozpoznaniu skargi A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyroku podano, że zaskarżone postanowienie motywuje się tym, iż z akt sprawy wynika fakt odebrania zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] o nakazie rozbiórki utwardzonej części terenu działki nr [...] przez męża A. W. – M. W. w dniu 16 września 2005 r.. Termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu 30 września 2005 r. zaś odwołanie zostało złożone w urzędzie pocztowym w dniu 28 października 2005 r. Przywrócenie uchybionego terminu na prośbę zainteresowanego stosownie do art. 58 ( 1 kpa następuje gdy strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, a o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do złożenia odwołania można mówić wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Nie przekazanie decyzji przez męża wnioskodawczyni nie stanowi natomiast przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniosła A. W. podnosząc, że zaskarżona decyzja została mylnie skierowana na nazwisko A. G.. Przesyłkę odebrał mąż skarżącej, który nie zauważył błędnego skierowania pisma, lecz pomimo to należy uznać, że skarżąca nie otrzymała decyzji a więc termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął jeszcze biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga jest zasadna. W niniejszej sprawie błędnie skierowana przesyłka wprawdzie została odebrana przez męża skarżącej, jednakże był on osobą nieuprawnioną do odbioru przesyłki adresowanej do osoby o imieniu i nazwisku "A. G.". Nie nastąpiło więc skuteczne doręczenie decyzji skarżącej, tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżąca uchybiła termin do wniesienia odwołania. Orzeczenie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania i odmowa przywrócenia terminu jest w ocenie Sądu pierwszej instancji przedwczesne, gdyż najpierw organ pierwszej instancji powinien prawidłowo doręczyć stronie swoją decyzję. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1639 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...]. Konsekwencją powyższego jest uchylenie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania od tej decyzji. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. G. reprezentowany przez adwokata P. W. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 134 ( 1 ppsa i art. 134 Kpa w zw. z art. 43 kpa oraz art. 145 ( 1 pkt 1 c ppsa w zw. z art. 141 ( 4 ppsa. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej prezentuje się pogląd, że wadliwie Sąd pierwszej instancji przyjął, iż zaskarżona decyzja nie została skarżącej skutecznie doręczona, co powoduje niemożność stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W ocenie wnoszącego skargę kasacyjną fakt odebrania przesyłki przez męża skarżącej, co jest okolicznością bezsporną, powoduje, że nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji, ze wszelkimi konsekwencjami, to jest rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia odwołania, uchybieniem tego terminu przez skarżącą i brakiem podstaw do przywrócenia tego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. W sprawie niniejszej nie jest sporna okoliczność, że decyzja organu pierwszej instancji została przesłana do strony postępowania - A. W. z wadliwym wskazaniem, iż adresatem przesyłki jest "A. G.". Nie było więc potrzeby prowadzenia jakichkolwiek dodatkowych ustaleń a jedyne, co należało ocenić, to kwestię skuteczności dokonanej przez organ wadliwej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym wyroku, iż czynność polegająca na skierowaniu przesyłki do innego podmiotu, lub też, jak w niniejszej sprawie, faktycznie do nieistniejącego podmiotu /nie występuje bowiem w sprawie jako strona A. G./, nie może wywołać skutków prawnych w postaci uznania prawidłowości tej czynności, w odniesieniu do tego podmiotu, nawet wówczas, gdy poprzez dorosłego domownika, przesyłkę odebrał. Faktyczne odebranie przesyłki adresowanej do kogoś innego i pokwitowanie jej odbioru, a nawet zapoznanie z zawartością przesyłki, nie sanuje wadliwości dokonanej czynności. Nieprawidłowo /wadliwie/ dokonana czynność nie odnosi bowiem skutku w postaci stwierdzenia prawidłowego doręczenia. Ma to swoje konsekwencje w braku możliwości uznania, że podmiotowi, do którego wadliwie skierowano przesyłkę, przesyłkę tę /w niniejszej sprawie decyzję organu pierwszej instancji/ otrzymał, a w rezultacie przyjęcia, iż z chwilą pokwitowania wadliwie skierowanej przesyłki rozpoczął bieg termin do wniesienia środka zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 ppsa.