II OSK 1143/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Włodzimierz Ryms Sędziowie Zygmunt Niewiadomski (spr.) Alicja Plucińska-Filipowicz Protokolant Joanna Gołębiewska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2006r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Politechniki W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Wr 2963/02 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "W." we W. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. oddala skargę kasacyjną 2. zasądza od Politechniki W. na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej "W." we W. kwotę 180 ( sto osiemdziesiąt ) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2005r., sygn. akt II SA/Wr 2963/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej "W." we W. i uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] listopada 2002r., Nr [...] wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że Prezydent W. decyzją z dnia 6 lutego 2001r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę Centrum Naukowo-Badawczego Wydziału Elektrycznego Politechniki W. na działkach nr [...] przy ul. J. we W. Od tej decyzji odwołanie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa "W. " z siedzibą przy pl. G. we W. oraz właściciele nieruchomości sąsiednich. Wojewoda Dolnośląski decyzją z dnia [...] kwietnia 2001r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na decyzję Wojewody Dolnośląskiego Wspólnota Mieszkaniowa "W." złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyniku rozpoznania skargi, Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 3 września 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1245/2001, uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 20 kwietnia 2001 r., wskazując, iż organ II instancji nie wyjaśnił, czy członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej "W." brali czynny udział w omawianym postępowaniu administracyjnym poprzez swojego zarządcę, a nie administratora budynku. W ocenie NSA wyjaśnienia wymagała również kwestia prawidłowej odległości projektowanej inwestycji od nieruchomości Wspólnoty Mieszkaniowej, a także kwestia naturalnego oświetlenia znajdujących się tam pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. W omawianym wyroku podniesiono również zarzut braku oceny przedłożonego projektu budowlanego, który to obowiązek nałożony został w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Wojewoda Dolnośląski ponownie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany został pozytywnie uzgodniony z Zespołem Uzgodnień Dokumentacji Projektowej, Wydziałem Ochrony i Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta W., Zarządem Dróg i Komunikacji, Miejskim Konserwatorem Zabytków, rzeczoznawcą ds. sanitarno-higienicznych, rzeczoznawcą ds. bezpieczeństwa i higieny pracy, rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Do projektu budowlanego zostały dołączone wszelkie niezbędne pozwolenia, uzgodnienia i opinie. Na powyższą decyzję Wspólnota Mieszkaniowa "W." ponownie złożyła skargę do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę, gdyż uznał, iż wbrew twierdzeniom organu brak jest wszystkich wymaganych uzgodnień. Podniesiona przez organ okoliczność, iż dysponuje uzgodnieniem z Wydziałem Ochrony i Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta W. w postaci pisma z dnia 22 stycznia 2001r., Nr [...] nie oznacza, iż "uzgodnienie" takie odpowiada przepisom prawa. Zgodnie bowiem z treścią powyższego pisma, dyrektor wydziału, o którym mowa wyżej, informuje, że w zakresie zieleni projekt zabudowy terenu zostaje zaopiniowany pozytywnie. Dalej jednak napisano, iż "uzgodnienie w zakresie wycinki drzew oraz zabezpieczenie drzew i krzewów podczas realizacji inwestycji zostanie wydane przez tut. Wydział po przedłożeniu uzupełnionej inwentaryzacji wraz z korektą gatunków roślin, prawidłowych obmiarów, oceną stanu zdrowotnego roślin rosnących w obrębie opracowania oraz opisem w czytelnej skali. Do czasu uzupełnienia w/w dokumentów, uzgodnienie w powyższym zakresie zostaje wstrzymane". Z kolei Zarząd Dróg i Komunikacji w piśmie z dnia 24 stycznia 2001 r., Nr [...] napisał, że opiniuje pozytywnie przedłożone opracowanie traktując je wyłącznie jako koncepcję rozwiązań komunikacyjnych. Dalsze rozpatrywanie i uzgodnienie projektu będzie możliwe po załatwieniu spraw terenowo-prawnych z przejęciem od ZDiK części pasa drogowego ul. J. W odniesieniu do stanowiska Miejskiego Konserwatora Zabytków, wyrażonego w piśmie z dnia 25 stycznia 2001 r. Sąd I instancji wskazał, że w istocie organ konserwatorski uchylił się od wydania opinii konserwatorskiej dotyczącej przedłożonej wersji projektu. Organ odwoławczy nie przeprowadził zatem analizy dołączonych do projektu dokumentów, co uzasadnia stwierdzenie, iż nie zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku NSA z dnia 3 września 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1245/2001. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyła Politechnika W., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi, przy przyjęciu, iż nie doszło do naruszeń proceduralnych mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wniosła jednocześnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji w części dotyczącej orzeczenia w przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie prawa materialnego – art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, iż ustalony przez organy administracyjne stan faktyczny nie realizuje przesłanek, od spełnienia których uzależnione jest wydanie pozwolenia na budowę, a w szczególności przez przyjęcie, iż wytyczne udzielone przez Miejskiego Konserwatora Zabytków nie zostały skonsumowane, oraz iż brak jest uzgodnienia projektu budowlanego ze ZDiK. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono, iż wytyczne Miejskiego Konserwatora Zabytków zostały przekazane Politechnice W. pismem z dnia 28 marca 2000 r. Wszystkie wymagania organu konserwatorskiego zostały w projekcie budowlanym uwzględnione. Okoliczności powyższej nie zmienia późniejsze stanowisko tego organu zawarte w piśmie z dnia 25 stycznia 2001 r. Podobnie został spełniony warunek uzgodnienia koncepcji rozwiązań komunikacyjnych z Zarządem Dróg i Komunikacji. Zaakceptowanie koncepcji dołączonej do projektu nastąpiło w piśmie z dnia 24 stycznia 2001r. W skardze kasacyjnej wyrażono także pogląd, iż rozstrzygnięcie kwestii wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie może być uzależnione od uzyskania zezwolenia na wycinkę drzew. Organ wydający pozwolenia na budowę jest związany decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. W niniejszej sprawie projekt budowlany w zakresie dotyczącym zieleni został zaopiniowany pozytywnie. W skardze kasacyjnej zarzucono również naruszenie przepisów postępowania – art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez brak jakiegokolwiek umotywowania w uzasadnieniu wyroku orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (punkt II sentencji). W ocenie strony wnoszącej skargę kasacyjną brak było podstaw do zamieszczenia w wyroku orzeczenia co do wykonalności zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 9 września 2005 r. Wojewoda Dolnośląski złożył odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o jej uwzględnienie. Do akt sprawy dołączono przed rozprawą w NSA pismo Miejskiego Konserwatora Zabytków, z którego wynika, że aktualnie organ ten pozytywnie uzgadnia przedmiotową inwestycję. Odpowiedź na skargę kasacyjną złożyła także Wspólnota Mieszkaniowa "W." we W., wnosząc o jej oddalenie i o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego w wysokości prawem przewidzianej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do regulacji art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie okoliczności przesądzające o nieważności postępowania, o których mowa w art. 183 § 2 ww. ustawy. Stwierdziwszy, iż w niniejszej sprawie okoliczności takie nie miały miejsca, Sąd przeszedł do oceny zarzutów skargi kasacyjnej uznając, iż nie mogą one odnieść zamierzonego skutku. W szczególności zamierzonego skutku nie może odnieść zarzut naruszenia przepisu postępowani, tj. art. 141 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mimo iż ma rację strona skarżąca wskazując, na znajdujący podstawę w tym przepisie obowiązek sądu uzasadnienia wyroku, również w części dotyczącej wstrzymania zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia w tej mierze w zaskarżonym wyroku jest niewątpliwie naruszeniem wskazanej wyżej normy prawnej, jednak nie takim, który przesądzałby o wyniku sprawy, skutkując uchyleniem zaskarżonego wyroku. Co do zaś zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), to i ten zarzut nie może odnieść zamierzonego skutku jako, że pozbawiony jest usprawiedliwionych podstaw. Wbrew bowiem twierdzeniom skargi kasacyjnej, Sąd pierwszej instancji prawidłowo zinterpretował (wyłożył) normę art. 32 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zasadnie wychodząc z założenia, że stosownie do jej brzmienia, pozwolenie na budowę może być wydane m. in. po uprzednim uzyskaniu przez inwestora wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów oraz że pozwolenia te i uzgodnienia winny być wyrażone w sposób jednoznaczny. Podzielić trzeba pogląd Sądu pierwszej instancji, iż na dzień orzekania w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowego Centrum Naukowo-Badawczego, Wojewoda Dolnośląski nie dysponował takimi uzgodnieniami. Uzgodnienia z organami ochrony środowiska i organami komunikacji, a zwłaszcza organem ochrony zabytków, nie były jednoznaczne i jako takie nie były, jak wynika z uzasadnienia do zaskarżonej decyzji, przedmiotem dogłębnej oceny organu. W tej sytuacji nie można skutecznie zarzucić Sądowi pierwszej instancji naruszenia normy art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w związku z tym, że ten doszedł do przekonania, iż Wojewoda Dolnośląski badając czy wnioskodawca uzyskał wymagane uzgodnienia, winien był dokonać rzeczywistej analizy dołączonych do projektu dokumentów, a nie ograniczyć się do sprawdzenia czy w sprawie napłynęły pisma od organów, których uzgodnienia wymagają obowiązujące przepisy prawa. Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 przywołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.