II OSK 1366/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Bujko ( spr.) Sędziowie sędzia NSA Zofia Flasińska sędzia NSA Bożena Walentynowicz Protokolant Monika Dworakowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. i P. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 marca 2006 r. sygn. akt II SA/Po 528/05, 529/05 w sprawie ze skargi A. i P. P. oraz E. F. – P. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną. Wojewoda W. decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...], nr [...], którą na wniosek A. C. został zatwierdzony projekt budowlany i udzielone zostało pozwolenie na budowę piekarni we wsi K. przy ul. [...], na działce oznaczonej numerem ewid. [...]. Uzasadniając te decyzje organy stwierdziły, że wnioskodawca złożył wszystkie wymagane przepisami dokumenty, a zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy mieszkaniowej wsi K., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w M. nr [...] z dnia [...]. Teren, na którym ma być realizowana inwestycja, przewidziany jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, niskiej intensywności, z dopuszczeniem usług dla ludności, w tym produkcji niewpływającej szkodliwie na tereny sąsiednich działek. Planowana piekarnia nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Inwestor uzyskał zgodę (...) Zarządu Dróg Wojewódzkich w P. na zjazd drogi publicznej na przedmiotową nieruchomość, zapewniający dojazd do projektowanej piekarni, na którego jednak wykonanie musi jeszcze uzyskać pozwolenie na budowę. Wbrew też zarzutom z odwołań wniesionych przez właścicieli sąsiednich nieruchomości realizacja inwestycji nie naruszy ich uzasadnionych praw. W skardze wniesionej na wymienioną na wstępie decyzję przez A. i P. P. i E. F.-P. podniesiono zarzuty naruszenia przepisów art. 6 i 7 k.p.a., sprzeczności zaskarżonej decyzji z przepisami § 14 ust. 2 pkt 1 i 2 i § 15 uchwały Rady Miejskiej w M. z dnia [...] uchwalającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz naruszenia przepisów § 19 ust. 1 i 2 pkt 2, § 270 i [ 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 28 marca 2006 r. skargę oddalił. Sąd stwierdził w uzasadnieniu wyroku, że na terenie objętym planowaną inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy mieszkaniowej we wsi K. w rejonie ul. [...], zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia [...] (Dz. Urzęd. Woj. W. Nr [...], poz. [...]). Z zapisu § 2 ust. 3 uchwały wynika, iż działka nr [...] przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, niskiej intensywności, z dopuszczeniem usług, oznaczoną symbolem MN/U. Zgodnie z § 7 ust. 3 i 4 uchwały należy przez to rozumieć, że na jej terenie może być prowadzona działalność gospodarcza związana ze świadczeniem usług na rzecz ludności oraz wytwórczość, także produkcja nieposiadająca szkodliwego wpływu na tereny i działki sąsiednie. W § 15 ust. 1 uchwały wprowadzony został zakaz organizowania bezpośrednich, nowych zjazdów z drogi nr [...] (ul. [...]) na tereny działek przyległych do pasa drogowego. Porównując ustalenia powyższego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego dla działki objętej inwestycją z projektem budowlanym planowanej piekarni, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że jest on zgodny z zapisami tego planu. Planowana inwestycja jest zgodna z przeznaczeniem terenu, przedłożony plan zagospodarowania działki uwzględnia miejsca postojowe, dojazd z drogi publicznej; projekt spełnia też wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Został on sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się stosownymi zaświadczeniami o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Wbrew twierdzeniom skarżących zatwierdzony projekt budowlany obejmuje jedynie budowę budynku piekarni i przewiduje zasilanie w wodę z nowoprojektowanego przyłącza wodociągowego. Odprowadzanie ścieków następować będzie do kanalizacji sanitarnej w ul. [...]. Tak więc projekt nie obejmuje budowy tymczasowego zbiornika na nieczystości. Usytuowanie budynku jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. wskazanego wyżej. Rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych stwierdził też zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (obejmującej także konieczność dróg ewakuacyjnych). Projekt budowlany przewiduje budowę 2 miejsc postojowych na samochody osobowe (przy granicy działki od strony ulicy) oraz 1 miejsca postojowego dla samochodów dostawczych, co jest zgodne z ustaleniami planu miejscowego. Odległość miejsc postojowych od granicy działek sąsiednich jest też zgodna z § 19 wskazanego powyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Odnośnie zjazdu z działki na drogę publiczną Sąd stwierdził, że (...) Zarząd Dróg Wojewódzkich w P. pozytywnie zaopiniował (opinia z dnia [...]) zmianę użytkowania dotychczasowego zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny, zapewniając dojazd do projektowanej piekarni. Tak więc projekt budowlany nie przewiduje organizowania nowego zjazdu na ul. [...], co nietrafnie zarzucali skarżący. Niespornym jest bowiem, że działka nr [...] jest już zabudowana budynkiem mieszkalnym posiadającym zjazd na drogę nr [...] (ul. [...]). Ustalając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego, a w trakcie postępowania nie zostały naruszone przepisy prawa procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargę oddalił jako nieuzasadnioną. Omówiony wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną przez A. i P. P.. Sporządzona w ich mieniu przez pełnomocnika skarga zarzuciła: 1) "naruszenie prawa materialnego, to jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy mieszkaniowej we wsi K. w rejonie ul. [...] zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w M., która w § 15 ust. 1 zakazuje organizowania bezpośrednich nowych zjazdów z drogi [...] na tereny działek przyległych do pasa drogowego, poprzez błędną wykładnię wymienionego przepisu polegającą na przyjęciu, iż projekt budowlany nie przewiduje organizowania nowego zjazdu na ul. [...] a jedynie zmianę użytkowania dotychczasowego zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny, co pozytywnie zaopiniował Zarząd Dróg Miejskich w P. pismem z dnia [...], gdy tymczasem faktycznie istniejący zjazd znajduje się w odległości 2,30 m od granicy działki, na innym miejscu niż w cytowanym planie, prawie na wprost umieszczonych na wymienionym planie 2 miejsc postojowych, – naruszenia dyspozycji art. 29 pkt 1 ustawy o drogach publicznych (Dz.U. Nr 14, poz. 60 ze zm.) poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż uzyskanie przez inwestora uzgodnienia o jakim mowa w art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 44 ze zm.) może zastępować brak wydanej na podstawie art. 29 pkt 1 decyzji administracyjnej i mylne przyjęcie, iż opinia (...) Zarządu Dróg Wojewódzkich w P. nr [...], wyrażająca zgodę na zmianę użytkowania istniejącego zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny zapewniający dojazd do nowo projektowanej piekarni, zastępuje decyzję administracyjną; 2) naruszenie przepisów postępowania: – w postaci art. 106 § 3 oraz art. 141 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez całkowite pominięcie argumentów skarżących, iż naniesiony na planie zagospodarowania terenu zjazd na drogę publiczną znajduje się w zupełnie innym miejscu niż indywidualny zjazd dotychczasowy, faktycznie istniejący i w związku z tym nie ma możliwości zakwalifikowania go jako zmiany użytkowania istniejącego zjazdu, bez wskazania w uzasadnieniu wyroku przyczyn całkowitego pominięcia tego faktu". Skarżący wnieśli o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, 2) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. − Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora wymaganych przepisami szczególnymi pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Ze względu na usytuowanie działki wnioskodawcy przy ul. [...] inwestor miał obowiązek uzgodnić z zarządcą tej drogi publicznej przyszłe urządzenie zjazdu z tej drogi na nieruchomość, której dotyczy postępowanie. Organ był przy tym ograniczony przepisem § 15 ust. 1 uchwały Rady Miejskiej w M. nr [...] z dnia [...] zakazującym organizowania nowych, bezpośrednich zjazdów z drogi oznaczonej jako działka nr [...] na tereny działek przylegających do pasa drogowego. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej (...) Zarząd Dróg Wojewódzkich w P. pozytywnie zaopiniował urządzenie zjazdu z ul. [...] na nieruchomość, na której jest planowana budowa piekarni, nie naruszając przy tym zakazu z wymienionego przepisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z opinii wydanej przez ten organ w dniu [...] wynika, iż organ wyraził zgodę na zmianę sposobu użytkowania istniejącego obecnie indywidualnego zjazdu z ulicy [...] na działkę nr [...] na zjazd publiczny zapewniający dojazd do projektowanej piekarni. W sprawie jest bezsporne, iż na działce wnioskodawcy znajduje się obecnie budynek mieszkalny oraz urządzony jest indywidualny zjazd z drogi publicznej. Zmiana sposobu użytkowania tego zjazdu nie naruszy postanowień planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem nie wiąże się z tworzeniem nowego zjazdu, lecz tylko z przebudową istniejącego. Uzyskana zgoda (...) Zarządu Dróg Wojewódzkich nie zastępuje przy tym pozwolenia na przebudowę zjazdu. Z treści pisma (...) Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] wynika, iż dokonanie przebudowy istniejącego obecnie zjazdu wymagać będzie wcześniejszego uzyskania decyzji zawierającej pozwolenie na budowę. Nie jest więc uzasadniony zarzut naruszenia art. 29 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. Nr 14, poz. 60 ze zm.), gdyż uzgodnienie pismem z [...] nie zastępuje zgody zarządu drogi na dysponowanie nieruchomością na cele związane z przebudową zjazdu. Wyrażona tym pismem zgoda spełnia tylko warunek z art. 32 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, stwarzając w przyszłości możliwość urządzenia zjazdu publicznego na nieruchomość zabudowaną piekarnią i nie narusza obowiązującego prawa. Z tych względów skarga kasacyjna jako nieuzasadniona podlega oddaleniu z mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).