II OSK 1387/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Po 248/19 w sprawie ze skargi R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Po 248/19, oddalił skargę R.G. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Powyższy wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją z dnia [...] października 2016 r., nr [...], Zarząd Związku Międzygminnego "Gospodarka Odpadami Aglomeracji P." nałożył na Skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Z. z siedzibą przy ul. [...] w P., karę pieniężną w wysokości 35 000 zł, za odbieranie w terminie od 1 stycznia 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r. odpadów komunalnych, bez wymaganego wpisu do Rejestru Działalności Regulowanej. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że na podstawie przedłożonych raportów miesięcznych do umowy dotyczącej odbioru odpadów komunalnych zmieszanych i odpadów zielonych oraz odbioru i zagospodarowania odpadów zbieranych selektywnie z dnia [...] sierpnia 2014 r., zawartej pomiędzy Związkiem, a R. sp. z o.o. stwierdzono, że Skarżący posiadający wpis do Rejestru Działalności Regulowanej o numerze [...] świadczył podwykonawstwo dla firmy R. w zakresie odbioru odpadów selektywnych od stycznia 2015 r. bez wymaganego wpisu. Organ zaznaczył, że wpis nie obejmował obszaru gminy O. oraz gminy C., jak również kodów z grupy 15, tj. 15 01 07 Opakowania ze szkła. Wpis ten dotyczył w przypadku Skarżącego wyłącznie Miasta P. i odpadów komunalnych z grupy 20. Skarżący wniosek o zmianę wpisu i ujęcie kodów odpadów z grupy 15, 16 i 17 złożył dopiero [...] maja 2015 r. Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, z czego jednoznacznie wynika terytorialny charakter dokonanego wpisu. Wywiódł, że celem ustawodawcy było przesądzenie, że wpis w rejestrze działalności regulowanej, uprawnia do działania na terenie całego obszaru znajdującego się w kompetencji miejscowej danego organu. Skoro wpisu dokonał Prezydent Miasta P., to uprawniał on Skarżącego do prowadzenia działalności na terenie całego Miasta P. Z chwilą przystąpienia P. do Związku teren Miasta wszedł do obszaru właściwości miejscowej Związku i przedsiębiorcy składający obecnie wnioski o wpis do Rejestru mogą uzyskać uprawnienie do działania na terenie wielu gmin. Brak jest jednak podstaw do przyjęcia, że utworzenie Związku i przejęcie przez jego organy prowadzenia rejestru działalności regulowanej wspólnego dla obszaru całego związku, powoduje automatyczne zmiany treści wpisów dokonanych wcześniej, jeszcze przez władze poszczególnych gmin. Zakres przedmiotowy i terytorialny działalności oceniać należy na dzień dokonania wpisu i zgodnie z jego treścią. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc jednocześnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Przywołanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że z treści obowiązujących przepisów jednoznacznie wynika terytorialny charakter dokonanego wpisu do rejestru. Skarżący zgodnie ze złożonym przez niego wnioskiem, uzyskał wpis do ewidencji działalności regulowanej, w którym określono, że miejscem wykonywania działalności jest "Teren Miasta P." i wskazano rodzaj odpadów komunalnych z grupy 20. Zdaniem Sądu przejęcie rejestru do prowadzenia przez powstały Związek, nie jest równoznaczne ze zmianą wszystkich wpisów dokonanych wcześniej przez właściwe organy gmin uczestniczące w tym Związku, a tym samym z rozszerzeniem obszaru możliwości działania na tereny wszystkich gmin należących do Związku. Od momentu przejęcia rejestru przez ten Związek przedsiębiorca chcący prowadzić działalność w zakresie odbierania odpadów na obszarze wszystkich gmin uczestniczących w Związku, będzie mógł złożyć jeden wniosek do tego Związku, a nie do poszczególnych urzędów gmin i na tej podstawie uzyskać wpis do rejestru prowadzonego przez ten Związek, a nie do rejestru prowadzonego przez każdą gminę z osobna. Sąd zaznaczył, że Związek poinformował Skarżącego, że nadaje mu nowy numer rejestrowy, który charakteryzuje obszar możliwości działania na terenie Związku, a wydane zaświadczenie wskazuje jako miejsce wykonywania działalności "Miasto P." i rodzaje odpadów komunalnych jedynie z grupy 20. W tej sytuacji odbieranie odpadów z grupy oznaczonej kodem 15 z terenu Gminy O. i Gminy C., odbywało się bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej. W ocenie Sądu prawidłowa była konkluzja uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, że zakres przedmiotowy i terytorialny działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych, należy oceniać na dzień dokonania wpisu i zgodnie z jego treścią. Zdaniem Sądu zawężenie wykładni jedynie do sytuacji, w której przedsiębiorca odbiera odpady nie posiadając żadnego wpisu do rejestru, tj. z wykluczeniem wpisów niepełnych co do rodzaju odpadów lub zakresu terytorialnego, stałoby w sprzeczności z celem uznania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, jako działalności regulowanej, wymagającej do swojego prowadzenia spełnienia szczególnych warunków. Odbieranie odpadów poza terenem wynikającym z właściwości terytorialnej organu dokonującego wpisu, jest działalnością prowadzoną bez wymaganego wpisu. Również odbieranie odpadów innych rodzajów niż objętych wpisem do rejestru, podpada pod hipotezę tego przepisu, albowiem z woli ustawodawcy rejestr obejmuje również dane dotyczące rodzajów odpadów komunalnych. Sąd wskazał, że właściwe przepisy określiły karę w sztywnej wysokości, co wyklucza możliwość jej miarkowania. Nie zgadzając się z powyższym orzeczeniem, Skarżący złożył skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie skargi, bądź przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczając, że zrzeka się przeprowadzenia rozprawy. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie: 1) art. 9x ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2013 r., poz. 1399 z późn. zm.), przez błędną wykładnię tego przepisu i przyjęcie, że przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, podlega karze przewidzianej w tym przepisie w przypadku, gdy wpis do rejestru działalności regulowanej nie obejmuje jednej z gmin wchodzącej w skład Związku Międzygminnego "Gospodarka Odpadami Aglomeracji P.", podczas, gdy prawidłowa interpretacja tego przepisu prowadzi do wniosku, że można nałożyć tę karę tylko w sytuacji, gdy przedsiębiorca nie jest w ogóle wpisany przez organ rejestrowy do rejestru działalności regulowanej i odbiera odpady od właścicieli nieruchomości należących do właściwości miejscowej organu rejestrowego; 2) art. 9x ust. 1 pkt. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przez błędną wykładnię tego przepisu i przyjęcie, że przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości podlega karze przewidzianej w tym przepisie w przypadku, gdy wpis do rejestru działalności regulowanej nie obejmuje rodzajów odpadów, które były odbierane przez tego przedsiębiorcę (gdy był on już wpisany do rejestru), podczas gdy z treści tego przepisu nie wynika, aby karze tej podlegał przedsiębiorca wpisany do rejestru, nawet gdy odbiera odpady innego rodzaju, niż ujawnione w treści wpisu; 3) art. 9zc ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie przy wymierzaniu kary stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia oraz dotychczasowej działalność Skarżącego, co w konsekwencji powinno doprowadzić do przyjęcia, że kara nie powinna zostać nałożona; 4) art. 77, art. 80 w zw. z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: "K.p.a." oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 8 i art. 11 k.p.a. oraz w zw. z art. 9zc ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, bez wskazania jakie okoliczności wzięto pod uwagę oceniając stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność Skarżącego przy wymierzaniu kary o jakiej mowa w art. 9x ust. 1 pkt. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Uzasadniając powyższy zarzut, Skarżący podniósł, że nigdy nie podnosił, aby przejęcie przez Związek obowiązków gmin w zakresie prowadzenia rejestru powodowało jakąkolwiek zmianę treści tego wpisu. Wchodząc w takie dywagacje Sąd unika odniesienia się do meritum tej sprawy. Zaznaczył, że w wykładni art. 9x ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach istotne są dwa elementy: pierwszy - dotyczący faktycznego wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych i drugi - brak posiadania wpisu przez okres wykonywania tej działalności. Dopiero przy kumulatywnym spełnieniu obu przesłanek można uznać, że dany czyn stanowi delikt administracyjny. Wystarczające jest więc wykazanie, że w badanym okresie Skarżący wpis do rejestru posiadał, aby uznać, że nie popełnił deliktu administracyjnego. Odnotował przy tym, że organy obu instancji nie kwestionowały faktu, że Skarżący był wpisany do rejestru w badanym okresie. Argumentował, że wpis do rejestru niespełniający wymogów dla prowadzenia przez Skarżącego działalności regulowanej, polegającej na odbieraniu odpadów z obszaru innych gmin niż miasto P. oraz innych odpadów niż z grupy 20, nie wiąże się z popełnieniem deliktu. O zasięgu terytorialnym wpisu do rejestru nie decyduje wskazany w treści wpisu zakres terytorialny, ale właściwość miejscowa samego organu prowadzącego rejestr. Ustawodawca, wskazując określone elementy wpisu przesądził, że zakres terytorialny działalności objętej wpisem, nie stanowi elementu wpisu w tym rejestrze. Wywodzi się go z ogólnej zasady właściwości terytorialnej gminy i jej organów. Skarżący wskazał przy tym na problemy natury legislacyjnej, dotyczące przejmowania zadań kilku gmin przez związek międzygminny, związane z brakiem wskazania elementów, które zamieszcza się w rejestrze prowadzonym przez związek międzygminny, w szczególności w sytuacji, gdy podmiot zamierza prowadzić działalność regulowaną tylko w ramach niektórych gmin zrzeszonych w związku. Braki te nie powinny jednak obciążać Skarżącego. Jeżeli więc podmiot jest wpisany do rejestru działalności regulowanej prowadzonego przez związek i wykonuje tę działalność w dowolnej gminie należącej do tego związku, to nie popełnia deliktu. Nie jest przy tym istotne, że działalność taka jest niezgodna z treścią wpisu, skoro delikt dotyczy tylko jej wykonywania bez wpisu, a treść wpisu dotyczącą informacji o zakresie terytorialnym, jest elementem tego rejestru wprowadzonym do niego niezgodnie z ustawą. Delikt można popełnić tylko wykonując działalność regulowaną na terenie którejkolwiek z gmin, nie posiadając wpisu do rejestru prowadzonego przez związek międzygminny, do którego gmina ta należy. Skarżący wskazał, że Związek prowadzi jeden rejestr działalności regulowanej dla wszystkich gmin. Z ostrożności procesowej Skarżący wskazał także, że żaden przepis nie wyłącza miarkowania kary nałożonej na Skarżącego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do regulacji zawartej w art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i jest związany podstawami w niej zawartymi, z urzędu może brać pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Chybiony jest zarzut kasacyjny dotyczący naruszenia przepisów postępowania, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu dokonał prawidłowej oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji SKO w P. z dnia [...] stycznia 2019 r. utrzymującej w mocy decyzję Zarządu Związku Międzygminnego Gospodarka Odpadami Aglomeracji P. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za odbiór odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej. Sąd I instancji wyjaśnił podstawę prawną rozstrzygnięcia, dokonał szerokiej analizy podstaw prawnych nałożenia na Skarżącego kary pieniężnej za odbiór odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej oraz szczegółowo odniósł to do stanu faktycznego sprawy. Ustalenia faktyczne oraz ocena prawna wraz z jej uzasadnieniem nie budzą, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zastrzeżeń gdyż Sąd I instancji w sposób należyty skontrolował legalność zaskarżonych decyzji, prawidłowo przyjmując, że organy administracji nie dopuściły się żadnego naruszenia prawa. W świetle okoliczności niniejszej sprawy nie sposób zatem przyjąć, że organy rozpoznając niniejszą sprawę nie dopełnił obowiązków przewidzianych w art. 7 k.p.a., 8 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. Odnosząc się z kolei do zarzutów naruszenia prawa materialnego, pomijając ich wadliwą konstrukcję (brak wskazania naruszonych przepisów p.p.s.a.), podzielić należy stanowisko Sądu I instancji w zakresie wykładni art. 9x ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wskazujące, że wpis do rejestru działalności regulowanej ma terytorialny charakter, zatem jeżeli Skarżący uzyskał wpis do rejestru, w zakresie zbierania odpadów z terenu Miasta P., to był uprawniony jedynie do zbierania odpadów na tym terenie, nie mógł natomiast zbierać odpadów z terenów innych gmin, nawet jeżeli tworzyły one związek międzygminny. Podobnie, jeżeli chodzi o zbieranie odpadów oznaczonych określonymi kodami, jeżeli Skarżący uzyskał wpis do rejestru uprawniający do zbierania odpadów z grupy 15, to nie mógł zbierać odpadów oznaczonych kodem 20. Fakt, że Skarżący posiadał jakikolwiek wpis do rejestru, nie zwalniał go z odpowiedzialności wynikającej z art. 9x ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Przyjęcie wykładni tego przepisu, proponowanej przez Skarżącego prowadziłoby do sytuacji, w której podmiot prowadzący tego typu działalność, mógłby wystąpić o dowolny wpis, w dowolnym miejscu, a następnie prowadzić działalność na terenie całego kraju i w innym zakresie niż wynikałoby to z dokonanego wpisu do rejestru, nie narażając się przy tym na żadną odpowiedzialność. Tymczasem ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach szczegółowo określa warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów. W tej sytuacji, jeżeli Skarżący nie posiadał wpisu do rejestru uprawniającego do zbierania odpadów o określonych kodach, w określonym miejscu, to swoim zachowaniem wypełnił delikt administracyjny z art. 9x ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Powołany przepis precyzyjnie reguluje konsekwencje prawne wynikające z odbierania odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Przy czym za brak wpisu w rozumieniu tego przepisu, należy rozumieć zarówno sytuację, gdy brak jest jakiegokolwiek wpisu do rejestru, jak i sytuację braku wpisu do rejestru na danym terenie, biorąc pod uwagę jego terytorialny charakter. Za takim rozumieniem normy art. 9x ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, przemawia wykładnia systemowa i celowościowa powiązana z treścią art. 9b ust. 1 i ust.2 w zw. z art. 9c ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Należy zauważyć, że Skarżący nie kwestionuje, iż takiego wpisu na terenie gmin gdzie zbierał odpady nie posiadał, nie kwestionuje również, że powstanie związku międzygminnego nie miało wpływu na treść posiadanego przez niego wpisu do rejestru w zakresie właściwości terytorialnej, o czym świadczy również wystąpienie przez Skarżącego z wnioskiem o zmianę wpisu w tym zakresie. Jednak zdaniem Skarżącego prowadzenie działalności w innym zakresie, niż wynika to z wpisu do rejestru, nie pociąga za sobą żadnych konsekwencji prawnych. Takie stanowisko jest nie do zaakceptowania. Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424 i 1086). Rejestr działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, zwany dalej "rejestrem", prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (art. 9b ust.2). Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości (art.9c ust.1). Zatem uzyskanie wpisu do rejestru prowadzonego zgodnie z art. 9b ust. 2 przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, jest niezbędne do prowadzenia działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na danym terenie. Wpis powiązany jest zakresem prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności i stanowi element konieczny do tego, by działalność ta mogła być prowadzona na terenie objętym właściwością miejscową organu prowadzącego rejestr. Nałożenie przez ustawodawcę obowiązku uzyskania wpisu do rejestru działalności regulowanej ma ściśle określone cele i ma zapewnić możliwość kontroli tego rodzaju działalności z uwagi na jej charakter. Przepisy dotyczące rejestru zostały wprowadzone w celu zidentyfikowania przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości działających na terenie danej gminy oraz potwierdzenia spełnienia warunków prowadzenia działalności określonych w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, jak i możliwości wprowadzenia sankcji za niedopełnienie tych warunków. Wpis zastąpił dotychczasowe zezwolenie, co miało przyczynić się do zwiększenia wolności działalności gospodarczej w Polsce w zakresie odbierania odpadów komunalnych (por. uzasadnienie projektu z 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2011 r. Nr 152, poz. 897). Stąd też jako niezasadne należało uznać zarzuty kasacyjne dotyczące naruszenia art. 9x ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W niniejszej sprawie, nie doszło także naruszenia zasady proporcjonalności i wymierzenia Skarżącemu kary nieadekwatnej do rangi, zakresu i skutków naruszenia do jakiego doszło w wyniku odbierania przez Skarżącego odpadów bez wymaganego wpisu do rejestru na danym terenie Przepis art. 9x ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, jednoznacznie i precyzyjnie normuje wysokość kary w przypadku braku wymaganego wpisu do rejestru. Nie można się zgodzić ze skarżącym kasacyjnie, że organ wymierzając karę pieniężną na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 1, powinien stosować zasadę proporcjonalności, ponieważ takiej możliwości nie przewidział ustawodawca. Zasada proporcjonalności (niekiedy identyfikowana z zasadą miarkowania, współmierności czy adekwatności) wiąże się ściśle z kwestią właściwego - słusznego i racjonalnego - wyważenia ochrony dobra ogółu i jednostki. Jest ona, też określana mianem "zasady najmniejszego bólu". Tak rozumiana zasada proporcjonalności nie została naruszona. Tym samym powołany w zarzutach kasacyjnych art. 9zc ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem nie stosuje się go do kar wymierzanych na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 1, co wprost wynika z jego treści.. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił. Jednocześnie w myśl art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, ponieważ strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a druga strona, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.