II OSK 140/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 167/11 o odrzuceniu skargi J. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić skargę kasacyjną Pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. J. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2011 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 maja 2011 r. sygn. akt II OZ 348/11 który oddalił zażalenie skarżącej na powyższe zarządzenie. Następnie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 16 czerwca 2011 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 25 stycznia 2011 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 27 czerwca 2011 r., dlatego też ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał w dniu 4 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę J. G. wskazując, iż w niniejszej sprawie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła J. G., wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 239 pkt 4 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że strona nie posiada prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, wówczas gdy z dniem 19 października 2011 r. skarżącej przyznano prawo pomocy, a w konsekwencji naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że zaistniała podstawa do odrzucenia skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że skarżąca wniosła skargę w 51 sprawach i została wezwana do uiszczenia wpisów sądowych na łączną kwotę 25 500 zł. W dniu 8 lipca 2011 r. skrząca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a następnie postanowieniem z dnia 19 października 2011 r. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Zdaniem skarżącej wcześniejsze odrzucenie skargi przed rozpoznaniem wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest bezzasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). W sprawie niniejszej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował przepis powyższy w sposób prawidłowy. Pomimo bowiem dwukrotnego wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu – skarżąca żądanego wpisu nie uiściła w zakreślonym przez Sąd terminie. W takiej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany skargę odrzucić jako nieopłaconą na podstawie powołanego wyżej przepisu Odnosząc się do argumentów podniesionych w skardze kasacyjnej zauważyć natomiast należy, że w pierwszym zarządzeniu z dnia 25 stycznia 2011 r. do uiszczenia wpisu od skargi Sąd pouczył skarżącą o rygorze odrzucenia skargi w razie braku uiszczenia wpisu. Po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 348/11 zażalenia skarżącej na powyższe zarządzenie, Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 17 czerwca 2011 r. wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 stycznia 2011 r. wzywającego do uiszczenia wpisu ponownie pouczając stronę, iż nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 27 czerwca 2011 r., tak wiec termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 4 lipca 2011 r. Należy zauważyć, że po wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od złożonego pisma, przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty, jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia tego wpisu. Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie w/w terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie. W przedmiotowej sprawie skarżąca osobiście złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 8 lipca 2011 r., a więc po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Dlatego też zarzuty naruszenia art. 239 pkt 4 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie zasługiwały na uwzględnienie. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 § 1 w związku z art. 182 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. Co do wniosku o zasądzenie kosztów stwierdzić należy, iż stosownie do art. 250, 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i 260 p.p.s.a. zwrot nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu następuje przed wojewódzkim sądem administracyjnym, który jest w tym przedmiocie Sądem pierwszej instancji. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżącego złoży temu Sądowi stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.