II OSK 146/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2004 r., sygn. akt VII SA/Wa 1362/04 o odrzuceniu skargi M. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. Pismem z dnia 7 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do pełnomocnika skarżącej o usunięcie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dnia, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd stwierdził, iż z akt sprawy wynika, iż pomimo upływu wyznaczonego terminu nie dopełniono czynności nakazanych przez Sąd. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 orzekł o odrzuceniu skargi. Pismem z dnia 8 grudnia 2004 r. M. K. złożyła na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną, w której wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik skarżącej zarzuciła postanowieniu naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a polegającym na bezpodstawnym zastosowaniu przepisów art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż w dniu 18 października 2004 r. skarżąca dokonała wpłaty kwoty 200 zł, ponadto w tym samym dniu przesyłką poleconą nr 11060 przesłała odpisy skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jako dowód załączono kopię wpłaty oraz potwierdzenie nadania przesyłki poleconej Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest uzasadniona. Jak wynika z akt sprawy wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do usunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącej otrzymała w dniu 13 października 2004 r. W aktach sprawy znajduje się przesyłka polecona nr 11060, w której jak wynika z adnotacji Sądu znajdowało się 5 odpisów skargi. Przedmiotem wątpliwości pozostawał więc fakt uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. W trakcie postępowania wyjaśniającego prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżąca przedstawiła pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego Wiodącego z dnia 20 września 2005 r. w którym stwierdzono, iż reklamowana kwota 200 zł wpłacona w UP Płock dnia 18 października 2004 r. została opracowana na stanowisku przelewów i przekazana do Banku Pocztowego. Nadawcą była M. K. a adresatem Wojewódzki Sąd Administracyjny W-wa ul. Jasna 2/4. W trakcie postępowania przez Naczelnym Sądem Administracyjnym do akt sprawy dołączono także kopię dowodu polecenia przelewu kwoty 200 zł w ciężar rachunku M. K. na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dokonany w dniu 18 października 2004 r. Jak wynika z adnotacji Sądu powyższy dowód polecenia przelewu został przekazany mylnie do Wydziału VI WSA w Warszawie zamiast do Wydziału VII tego Sądu, w którym sprawa była rozpatrywana. Powyższy fakt stał się przyczyną dla której błędnie ustalono, iż skarżąca M. K. nie uiściła wpisu od skargi. Wobec powyższego należy uznać, iż wbrew temu co stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skarżąca w terminie zakreślonym przez Sąd uzupełniła braki formalne skargi tj. przesłała żądane odpisy skargi oraz uiściła wpis sądowy w kwocie 200 zł. W takiej sytuacji należało uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2004 r. o odrzuceniu skargi M. K. jako oparte na błędnych ustaleniach faktycznych. Z tego względu na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.