II OSK 1882/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot – Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 605/08 o odrzuceniu skargi A. M. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić skargę kasacyjną Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. M., reprezentowanej przez adwokata, na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż przedmiotowa skarga wniesiona została do Sądu za pośrednictwem organu w dniu 3 czerwca 2008 r. W tym samym dniu został dokonany przez pełnomocnika skarżącej wpis od skargi, jednakże dokonano go na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który przekazał go do Sądu w Gdańsku w dniu 30 czerwca 2008 r. Sąd I instancji podkreślił, iż zgodnie z art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej, będący adwokatem, dokonując wpłaty kwoty wpisu od skargi na rachunek bankowy niewłaściwego Sądu spowodował, iż skarga przedmiotowa nie została właściwie opłacona, co z kolei powodowało konieczność odrzucenia jej na podstawie art. 221 P.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. M., reprezentowana przez tego samego adwokata, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu postawiono zarzut naruszenia art. 219 § 2 P.p.s.a. i art. 221 P.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi z powodu niewłaściwego uiszczenia wpisu mimo, iż wpis od tej skargi uiszczony został w terminie. Autor skargi kasacyjnej zgodził się wprawdzie, iż wpis dokonany został na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, jednakże w jego ocenie ta okoliczność nie może decydować o odrzuceniu skargi na podstawie art. 221 P.p.s.a., bowiem zgodnie z art. 212 § 2 P.p.s.a. wszystkie opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa, a co za tym idzie należało przyjąć, iż wpis dokonany został prawidłowo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw. Art. 219 § 2 P.p.s.a. wskazuje, iż opłata sądowa od wnoszonego pisma winna być uiszczona gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego, lub też na rachunek bankowy właściwego sądu. Z przepisu tego wynika w sposób jednoznaczny, iż opłaty sądowe – w tym także wpis od skargi – winny być dokonywane do sądu właściwego dla rozpoznania pisma. W przedmiotowej sprawie skarga na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku skierowana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który był sądem miejscowo właściwym dla rozpoznania takiej skargi. Tym samym do kasy tegoż sądu, lub na jego rachunek bankowy, winien zostać uiszczony wpis od wniesionej skargi. Podkreślić przy tym należy, iż niezasadnym jest stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej, iż z uwagi na art. 212 P.p.s.a., zgodnie z którym opłaty sądowe stanowią dochody budżetu państwa, błędne uiszczenie wpisu poprzez skierowanie go do niewłaściwego sadu nie powinno skutkować odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie skarga sporządzona i wniesiona została przez adwokata, który zobligowany jest do znajomości obowiązujących przepisów i procedur i na którym spoczywa obowiązek zachowania należytej staranności w stopniu wyższym, niż na osobach niebędących profesjonalnymi pełnomocnikami. Uznając zatem, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż zarzuty skargi kasacyjnej pozbawione są usprawiedliwionych podstaw i orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.