II OSK 2130/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej [...] S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 115/12 oddalającego skargę [...] S.A. w W. na decyzję Z. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] S.A. w W. w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 115/12 zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania - na podstawie art. 61 § 2 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a. - decyzji Z. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] i utrzymanej nią w mocy decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w C. z dnia [...] października 2011 r. Nr [...], nakazującej dokonania mineralizacji pasów przeciwpożarowych. We wniosku wskazano, że realizacja decyzji Z. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. spowoduje poniesienie zbędnego wydatku o wartości szacunkowej 131 100 zł. W ocenie skarżącej Spółki jest to wydatek całkowicie zbędny i niecelowy. Ponadto w wyniku wykonania decyzji organu II instancji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, zważywszy na wysokość kosztów i późniejszych trudności ich odzyskania tym bardziej, że osoba zobowiązana do poniesienia tego kosztu, nie brała udziału w postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77). Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. W rozpatrywanej sprawie uznać należy, że skarżąca Spółka nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji i poniesienie kosztów w wysokości ok. 131 100 zł mogło skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazać natomiast należy, że decyzje organów obu instancji wydane zostały w postępowaniu z zakresu ochrony przeciwpożarowej i dotyczyły zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów na terenie przebiegającym wzdłuż linii kolejowej, a więc na terenie, który jest podatny na szereg czynników inicjujących pożar, do których należy m.in. ruch kolejowy. Biorąc zatem pod uwagę interes strony skarżącej i zagrożenie pożarowe, które w wyniku niewykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić i którego skutki mogą okazać się znacznie poważniejsze niż wydatek w kwocie ok. 131 100 zł, stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.