II OSK 2203/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1795/15 oddalającego skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1795/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł skarżący, domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 270 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Z powyższego przepisu wynika zatem, że rozstrzygając w przedmiocie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, tj. niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym podkreślić należy, iż przewidziana zacytowanym wyżej przepisem ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (porównaj: B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 61 ustawy; dostępny w zbiorze LEX). W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku Spółki jest decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. uchylająca decyzję Prezydenta m.st. warszawy z dnia [...] stycznia 2015 r. i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania. Tą ostatnią decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Prezydent m.st. Warszawy, we wznowionym postępowaniu, odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] maja 2014r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym i elementami zagospodarowania terenu [...] na wskazanych działkach w W., wydanej na rzecz skarżącej Spółki. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że bezpośrednim skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez organ pierwszej instancji. A zatem z uwagi na charakter decyzji objętej wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej oraz to, iż skarżąca Spółka nie wskazała żadnej okoliczności która mogłaby świadczyć o spełnieniu którejkolwiek z przesłanek pozwalających Sądowi na wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że przedmioty wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Dlatego też, na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r. 718 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.