II OSK 2228/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. i W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 20/14 odrzucającego skargę J. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić skargę kasacyjną Pismem z dnia 13 grudnia 2013 r. J. i W. K. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 stycznia 2014 r. skarżący J. K. i W. K. zostali solidarnie wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został prawidłowo doręczony skarżącym w dniu 17 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę J. K. i W. K. wskazując, iż w niniejszej sprawie skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skargi. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyli J. K. i W. K., wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 107 § 1, art. 9 i art. 112 k.p.a. podnosząc, że organ w sposób nieprawidłowy pouczył skarżących o terminie do wniesienia skargi, gdyż w pouczeniu nie zawarł informacji o konieczności uiszczenia opłaty od skargi ani nie wskazówek o sposobie jej uiszczenia. Skarżący kasacyjnie zarzucili również naruszenie art. 3 § 1 w zw. z art. 134 § 1 i art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez brak zbadania istotnych okoliczności sprawy i pominięcia istotnych faktów, jak staranie się przez skarżących o prawo pomocy, co skutkowało naruszeniem wymogu orzekania w granicach sprawy i naruszeniem prawa skarżących do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym 2 Sygn. akt II OSK 2228/14 przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). W sprawie niniejszej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zastosował przepis powyższy w sposób prawidłowy. Pomimo bowiem prawidłowego wezwania skarżących do uiszczenia wpisu od skargi - skarżący żądanego wpisu nie uiścili w zakreślonym przez Sąd terminie. W takiej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany skargę odrzucić jako nieopłaconą na podstawie powołanego wyżej przepisu Odnosząc się do argumentów podniesionych w skardze kasacyjnej zauważyć natomiast należy, że organ administracji publicznej nie ma obowiązku pouczyć strony o wysokości wpisu sądowego i sposobie jego uiszczenia. Zadania te należą do kompetencji Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego który po wpłynięciu skargi do Sądu zarządzeniem ustala wysokość wpisu w sprawie i wzywa stronę do jego uiszczenia, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi zgodnie z zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2014 r. Wezwanie do uiszczenia wpisu sadowego zawierało prawidłowo pouczenie o sposobie jego uiszczenia oraz o skutkach procesowych jego nie uiszczenia, a skarżący wezwanie to odebrali w dniu 17 stycznia 2014 r. i w zakreślonym terminie nie uiścili wpisu sądowego. Jednocześnie należy zauważyć, iż skarżący wniosek o prawo pomocy złożyli już po odrzuceniu skargi, a nie w terminie do uiszczenia wpisu sądowego. Dlatego też zwolnienie skarżących od kosztów sądowych postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 kwietnia 2014 r. nie może odnieść skutku w postaci uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 § 1 w związku z art. 182 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia, bowiem wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a. Stosownie zaś do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżącego powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.