II OSK 2252/11

Dnia 4 stycznia 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Polskiego Związku Działkowców Rodzinny Ogród Działkowy "W." od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2011 roku, sygn. akt IV SA/Wa 861/11 odrzucającego skargę Polskiego Związku Działkowców Rodzinny Ogród Działkowy "W." na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę Polskiego Związku Działkowców Rodzinny Ogród Działkowy "W." na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że w dniu 11 lutego 2011 r. Polski Związek Działkowców – Okręgowy Zarząd M. wniósł skargę na powyższą decyzję. Sąd wskazał, że stroną w obu sprawach jest Polski Związek Działkowców, a nie jego jednostki organizacyjne jakimi są Okręgowy Zarząd M. i Rodzinny Ogród Działkowy "W.". Skoro więc toczy się już sprawa ze skargi na tę samą decyzję wniesionej przez tę sama stronę, to należało – zdaniem Sądu I instancji – uznać, iż rozpatrywana skarga powinna być zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odrzucona. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Polski Związek Działkowców Rodzinny Ogród Działkowy "W." podnosząc, iż Polski Związek Działkowców nie może ponosić skutków prawnych z tytułu wadliwego i niezgodnego z prawem postępowania przed organami administracji publicznej. Ponadto w skardze kasacyjnej powtórzono zarzuty zawarte w skardze od decyzji organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy też w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W niniejszej sprawie, w skardze kasacyjnej nie wskazano, które przepisy zostały naruszone. Również z uzasadnienia skargi kasacyjnej nie wynika zakres naruszenia prawa przez Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów lub też stawiania hipotez, co do tego, naruszenia jakiego przepisu dotyczy skarga kasacyjna. Niedopełnienie zaś wymagań materialnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, wskazanych w art. 176 p.p.s.a., czyni ją niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.