II OSK 2285/10

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. D. i J. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1558/09 odrzucającego skargę J. D. w sprawie ze skargi E. D. i J. D. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r., odrzucił skargę J. D. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Jak wynika z akt sprawy, E. i J. D. pismem z dnia 9 września 2009 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na wskazane wyżej postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2009 r. Przedmiotową skargę podpisała jedynie E. D. Dlatego też, J. D. został wezwany pismem z dnia 27 października 2009 r. (w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2010 r.) do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., odrzucił skargę J. D. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2009 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie doręczono J. D. w dniu 6 listopada 2009 r. Skarżący nie wykonał przedmiotowego wezwania i nie podpisał skargi. Pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. E. D. i J. D. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1558/09 zarzucając naruszenie art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż skarżącemu doręczono formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wraz z wezwaniem do jego wypełnia i odpis odpowiedzi na skargę, natomiast nie doręczono mu wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W postępowaniu przed NSA, prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonymi przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Zgodnie z art. 182 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku stwierdzenia braku podpisu pod skargą, skarżący jest wzywany do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie pod rygorem przewidzianym w art. 58 p.p.s.a. Z akt sprawy przedmiotowej sprawy wynika, iż skarżący pismem z dnia 27 października 2009 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Dodatkowo, przy pismach z dnia 27 października 2009 r. przesłano mu odpis odpowiedzi na skargę oraz formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia. Zarówno wezwanie do usunięcia naruszenia braków formalnych skargi oraz wyżej wymienione pisma przesłano skarżącemu w jednej przesyłce. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki wynika, iż przedmiotowa przesyłka zawierała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, odpis odpowiedzi na skargę, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wraz z pismem przewodnim. Skarżący osobiście odebrał wskazaną przesyłkę sądową w dniu 30 października 2009 r. o czym świadczy jego własnoręczny podpis. Własnoręczny podpis odbioru przesyłki pocztowej jest potwierdzeniem okoliczności faktycznego jej otrzymania i prowadzi do domniemania prawidłowego doręczenia zawartych w niej dokumentów opisanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki. Dodatkowo należy zauważyć, iż skarżący w jakikolwiek sposób nie uprawdopodobnił braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w przesyłce sądowej z dnia 27 października 2009 r. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w przedmiotowym postanowieniu o przyznaniu pełnomocnikowi skarżących wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a. przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżących powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.