II OSK 2302/10

II OSK 2302 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 2192/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. Z. i J. Z. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę kasacyjną. II OSK 2302 / 10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. Z. i J. Z. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji, wskazując na treść art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) podkreślił, iż ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została skarżącym skutecznie doręczona w dniu 19 czerwca 2009 r. W związku z tym termin do wniesienia skargi upłynął skarżącym z dniem 20 lipca 2009 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga wniesiona przez B. Z. i J. Z. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 5 listopada 2009 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ww. ustawy odrzucił skargę. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł w imieniu J. Z. adwokat M. J., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie "art. 174 pkt 2 p.p.s.a." oraz wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił J. Z. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpowiedź na skargę kasacyjną wnieśli E. i H. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów kasacji i wyłącznie w granicach wyżej określonych może rozpatrywać wniesioną skargę kasacyjną. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga więc nie tylko ich prawidłowego określenia w samej skardze, ale stosownie do art. 176 p.p.s.a. w ogóle ich przytoczenia. Przytoczenie podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu, czy strona skarżąca zarzuca naruszenie prawa materialnego, czy naruszenie przepisów postępowania, czy też oba te naruszenia łącznie. Konieczne jest przy tym wskazanie konkretnych przepisów naruszonych zdaniem skarżącego przez Sąd, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1997 r. sygn. akt III CKN 29/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 96, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2004 r. sygn. akt FSK 41/04, ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 9). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna ograniczyła się jedynie do powołania się na "art. 174 pkt 2 p.p.s.a.", czyli przepisu wskazującego, iż podstawę skargi kasacyjnej może stanowić zarzut naruszenia przepisów postępowania, przy czym autor skargi kasacyjnej nie wymienił jakiegokolwiek przepisu prawa, któremu zdaniem skarżącego uchybił Sąd pierwszej instancji, wydając zaskarżony wyrok. Brak przytoczenia we wniesionej skardze kasacyjnej podstaw, wskazywanie na zarzut naruszenia nieokreślonych przepisów prawa procesowego, stanowi niespełnienie wymagań przepisanych dla skargi kasacyjnej, przewidzianych w art. 176 p.p.s.a. i nie podlega sanacji. Z uwagi na to, że wymagania te są elementami konstrukcyjnymi, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy, wobec tego skarga kasacyjna jako sporządzona z naruszeniem art. 176 p.p.s.a. na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.