II OSK 2634/24

Dnia 20 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędzia del. WSA Magdalena Dobek- Rak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 171/24 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 listopada 2023 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 171/24, oddalił skargę [...] sp. z o.o. w M. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z 30 listopada 2023 r., nr [...], którym na podstawie art. 134 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.) stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącą zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z 20 stycznia 2023 r., nr [...], którym wstrzymano skarżącej prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym zlokalizowanym na działkach nr [...] i [...] w miejscowości M., gmina L., oznaczonym na załączniku graficznym numerem [...], z uwagi na realizację robót budowlanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W skardze kasacyjnej od tego wyroku, zaskarżając go w całości, skarżąca zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) naruszenie: 1/ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 i 2, art. 134, art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 141 § 2 k.p.a. "poprzez nieuchylenie decyzji, pomimo istnienia podstaw do przywrócenia Skarżącej terminu do wniesienia zażalenia w postaci niezawinionego przez stronę przekroczenia terminu do wniesienia zażalenia oraz pomimo dochowania przez stronę żalącą wszelkich czynności wymaganych przez przepisy prawa, a także poprzez stwierdzenie, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego przez art. 141 § 2 k.p.a., co wynikało z wcześniejszego wadliwego wydania przez Organ postanowienia w niniejszej sprawie o numerze [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia przez Skarżącą zażalenia na decyzję Organu I instancji", 2/ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 80, art. 7, art. 77 § 1 i 4, art. 11 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. "poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący i wszechstronny całości materiału dowodowego, którym dysponował, co skutkowało uznaniem, że twierdzenia podnoszone przez Skarżącą w celu wykazania przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia nie zostały przez nią uprawdopodobnione, a w konsekwencji brakiem uchylenia zaskarżonej decyzji", 3/ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a. "poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji słusznego interesu Skarżącej, przejawiające się w zignorowaniu aspektu organizacyjnego przedsiębiorstwa Skarżącej, jak również wszelkich okoliczności faktycznych sprawiających, że gruntowne zapoznanie się z materiałami postępowania, a także sporządzenie i wniesienie zażalenia stanowiły proces czasochłonny, trudny do wykonania w ustawowym terminie na wniesienie zażalenia, co doprowadziło do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia". We wnioskach skargi kasacyjnej zażądano uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznania skargi poprzez "uchylenie zaskarżonej decyzji Organów I oraz II Instancji w całości", ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W każdym przypadku wniesiono o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych oraz zrzeczono się rozprawy. Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie podstawy nieważności wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie zachodzą, zaś granice skargi kasacyjnej zostały wyznaczone przez jej podstawy (wskazane naruszenia przepisów prawa). Rozpoznając zatem w tak określonych granicach sprawę NSA uznał, że skarga kasacyjna nie jest zasadna. Zaskarżonym przed Sądem pierwszej instancji postanowieniem stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu pierwszej instancji, którym oddalono skargę na takie postanowienie, nie podnosi się zarzutów, w których kwestionowano by przesłankę zaskarżonego postanowienia, mianowicie ustalenie, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Zamiast tego podnosi się zarzuty dotyczące postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia tego zażalenia. Już to powoduje, że podstawy kasacyjne należy uznać za niezasadne, gdyż nie dotyczą one przedmiotu postępowania. Nadto należy wskazać, że zgodność z prawem odmowy przywrócenia skarżącej terminu była przedmiotem rozpoznania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 170/24, w której skargę oddalono wyrokiem z 18 kwietnia 2024 r. – prawomocnym na skutek oddalenia wyrokiem NSA z 20 maja 2025 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 2496/24 skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącą od tego wyroku. W końcu należy też zauważyć, że w sprawie dotyczącej przywrócenia terminu w istocie przyznano, iż terminowi uchybiono. Mając powyższe na uwadze, wobec niezasadności podstaw kasacyjnych, NSA na mocy art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił. Wobec tego, że skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony postępowania w terminie czternastu dni od dnia doręczenia im odpisu skargi kasacyjnej nie zażądały przeprowadzenia rozprawy, NSA - na podstawie art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. - skargę kasacyjną rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.