II OSK 280/10

Dnia 15 lutego 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska - Szary /spr./ Sędzia del. WSA Jerzy Siegień Protokolant Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2009 roku sygn. akt IV SA/Wa 1184/09 w sprawie ze skargi E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) maja 2009 roku nr (...) w przedmiocie wykreślenia z rejestru przedsiębiorców postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić E. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zaksięgowaną w dniu 30 grudnia 2009 roku pod poz. 23429. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) maja 2009 r., nr (...), w przedmiocie wykreślenia z rejestru przedsiębiorców. W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia (...)kwietnia 2009 r., nr (...), orzekł o wykreśleniu z rejestru przedsiębiorców i organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego przedsiębiorcę E. Sp. z o.o. z siedzibą w C. (...) w zakresie prowadzenia działalności w zakładzie przetwarzania zużytego sprzętu mieszczącego się przy ul. C. (...) w R. wskazując, że przedsiębiorca nie posiada żadnych decyzji właściwych miejscowo organów środowiska z terenu województwa lubelskiego zezwalających na wytwarzanie i odzysk odpadów zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego na terenie tego obiektu. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia (...) maja 2008 r., Nr (...), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia (...) kwietnia 2009 roku, podzielając zawarte w niej stanowisko. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ww. spółka wskazała, że może prowadzić działalność w R. na podstawie decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) lipca 2005 roku, nr (...), a o tym, że posiada wszelkie niezbędne do prowadzenia działalności zgody świadczą również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 797/07 oraz decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...)marca 2009 roku, Nr (...). Główny Inspektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 23 października 2009 r. uznał za nieuzasadnione stanowisko skarżącej, że może ona prowadzić działalność w R. na podstawie ww. decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) lipca 2005 r. Sąd podkreślił, że decyzja ta na wniosek skarżącego została uchylona decyzją Marszałka Województwa Mazowieckiego z dnia (...) września 2008 r., nr (...). Tymczasem kontrola w R. miała miejsce w dniu 21 listopada 2008 roku. Ponadto właściwość miejscową organów, które mogą wydać zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów ustala się według miejsca prowadzenia działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów. Posiadane więc przez skarżącą pozwolenie wydane przez Marszałka Województwa Mazowieckiego a wcześniej przez Wojewodę Mazowieckiego było skuteczne tylko na obszarze woj. mazowieckiego. R. znajduje się natomiast na terenie woj. lubelskiego. Odnośnie wskazanego w skardze wyroku oraz decyzji SKO Sąd wskazał, że nie są one wiążące w niniejszej sprawie. Od powyższego wyroku spółka E. wniosła w dniu 30 grudnia 2009 r. skargę kasacyjną, w której wniesiono o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie i zasądzenie na rzecz ww. spółki kosztów postępowania według norm przepisanych. W dniu 4 lutego 2011 r. do Sądu dotarło pismo wnoszącej skargę kasacyjną spółki z dnia 1 lutego 2011 r., w którym zawarto wniosek o umorzenie postępowania kasacyjnego z uwagi na zakończone postępowanie administracyjne prowadzone przez Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego. Do powyższego pisma dołączono decyzję ww. organu z dnia (...) lutego 2010 r. nr (...), którą udzielono skarżącej spółce pozwolenia na wytwarzanie odpadów powstałych w związku z prowadzeniem zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, z uwzględnieniem odzysku i zbierania odpadów w obiekcie w R. Oświadczenie wnoszącego skargę kasacyjną zawarte w ww. piśmie Sąd uznał za równoznaczne z cofnięciem skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. W takim wypadku sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Powyższe przepisy będą miały zatem odpowiednie zastosowanie w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej. Wydając postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie, sąd uwzględnia okoliczności, które stanowią przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Wnosząca skargę kasacyjną spółka E. pismem z dnia 1 lutego 2011 r. cofnęła skargę kasacyjną i wniosła o umorzenie postępowania sądowego. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. W związku z cofnięciem skargi kasacyjnej i umorzeniem przez sąd postępowania, skarżącemu z urzędu zwraca się cały uiszczony od tej skargi kasacyjnej wpis, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.