II OSK 282/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A.N. i T.J. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Gierłatowice z 23 października 2024 r., nr 2/2024 w sprawie ze skargi kasacyjnej A.N. i T.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 665/25 w sprawie ze skargi A.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 13 marca 2025 r. nr SKO.UL/41.7/498/2024/20457/RS w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem z 1 października 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 665/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 13 marca 2025 r., nr SKO.UL/41.7/498/2024/20457/RS w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu. W złożonej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej A.N. i T.J., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Gierłatowice z 23 października 2024 r., nr 2/2024. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Na wstępie wyjaśnić należy, że skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowienie o wstrzymaniu wykonania może dotyczyć wszelkich rozstrzygnięć mieszczących się w granicach danej sprawy. Oznacza to, że dopuszczalne może być ewentualne wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Gierłatowice z 23 października 2024 r., nr 2/2024. Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a." Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.). Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Obowiązek wykazania, czy w danej sprawie zachodzą przewidziane ustawą przesłanki, spoczywa na wnioskodawcy, gdyż jest jedyną osobą posiadającą wymaganą wiedzę. To wnioskodawca powinien uprawdopodobnić, że złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Wniosek powinien przy tym zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Dopiero takie informacje umożliwiają Sądowi, ocenę, czy istotnie wykonanie zaskarżonego aktu będzie wiązało się z wyrządzeniem szkody majątkowej, która będzie znaczna w kontekście ogólnej sytuacji finansowej strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony w niniejszej sprawie wniosek, w świetle przywołanych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem braki wniosku, tak w zakresie zawartej w nim argumentacji, jak i dowodów przedłożonych na jej poparcie, nie dawały podstaw do zastosowania w stosunku do strony instytucji ochrony tymczasowej. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja dotyczy przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu, tj. usunięcia odpadów, stanowiących niebezpieczne odpady przemysłowe zgromadzone w mauzerach i beczkach, z działki nr [...] zlokalizowanej w P. przy ul. [...]. Nie ulega wątpliwości, że usunięcie odpadów wiąże się z poniesieniem kosztów jednakże we wniosku nie zostały one określone. Skarżący nie opisali ani nie sprecyzowali skutków wykonania nakazu ani rozmiaru wiążącej się z tym szkody. Podkreślenia wymaga, że sama konieczność poniesienia skutków finansowych nakazu nie świadczy o istnieniu niebezpieczeństwa znacznej szkody dla skarżących. Oczywistym jest, że koszty przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu spowodują uszczuplenie majątku zobowiązanych, ale nie można uznać tego za coś nadzwyczajnego, a tylko takie okoliczności stanowią podstawę wstrzymania wykonania. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.