II OSK 3147/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. J. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Sieradza z dnia 31 października 2023 r. nr 133/2023 w sprawie ze skargi kasacyjnej D. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Łd 221/24 w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 3 stycznia 2024 r. znak SKO.4120.258.23 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: oddalić wniosek Wyrokiem z dnia 25 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Łd 221/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę D. J. (dalej również "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu (dalej "SKO") z dnia 3 stycznia 2024 r., w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. W złożonej skardze kasacyjnej skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz rozpoznanie i uwzględnienie skargi, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Ponadto w skardze kasacyjnej skarżący na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Sieradza z dnia 31 października 2023 r., ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. [...], obręb [...] S., gm. Miasto S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiwsa 2007, nr 4, poz. 77). Decyzja o warunkach zabudowy stwierdza istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego na danym terenie, który ma podlegać zmianie zagospodarowania z uwagi na planowaną tam inwestycję. Ma zatem charakter deklaratoryjny, nie tworzy praw i nie nakłada obowiązków. Wskazuje jedynie jaki jest stan faktyczny i prawny zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. 2023, poz. 977) decyzja ta nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Decyzja ta jest jednym z etapów procesu budowlanego tj. ma charakter "promesy" uprawniającej do ubiegania się o pozwolenie na budowę na terenie w niej wskazanym (por. postanowienie NSA z 16 lutego 2022 r. II OZ 68/22). Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem należy wskazać, że charakter decyzji o warunkach zabudowy nie pozwala na wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem przepis ten pozwala na wstrzymanie tylko takich decyzji lub aktów, które podlegają wykonaniu i wymagają wykonania, a decyzja o warunkach zabudowy do takich nie należy. Nie jest możliwe spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tego rodzaju decyzji, czyli nie sposób doprowadzić do jej wykonania. Dodatkowo należy wskazać, że domagając się ochrony tymczasowej w sprawie, której przedmiotem jest decyzja ustalająca warunki zabudowy, nie można powoływać się na skutki postępowań dla uruchomienia których decyzja ta jest konieczna. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.