II OSK 416/11

Dnia 15 marca 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2010 roku sygn. akt IV SA/Wa 1702/10 odrzucającego skargę A.Ł. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2010 roku Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.Ł. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca skargę wniosła w dniu 12 sierpnia 2010 r. Zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 5 lipca 2010 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 12 lipca 2010 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 11 sierpnia 2010 r., a zatem skarga została nadana z uchybieniem wymaganego terminu i podlegała odrzuceniu. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – poprzez niezasadne odrzucenie skargi jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia, pomimo, że w rzeczywistości skarga została wniesiona z zachowanie trzydziestodniowego terminu. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wniosła również o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci "Karty doręczeń przesyłek poleconych" z dnia 12 i 13 lipca 2010 r. prowadzonej w placówce pocztowej Kraków 11 przy ul. Kobierzyńskiej 93 w Krakowie, na okoliczność ustalenia rzeczywistej daty otrzymania przez skarżącą odpisu zaskarżonego do Sądu I instancji postanowienia z dnia 5 lipca 2010 r. Wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że data 12 lipca 2010 r. została błędnie wpisana przez listonosza, bowiem w rzeczywistości doszło do doręczenia przesyłki dzień później – w dniu 13 lipca 2010 r. – czego dowodem są zapisy "Karty doręczeń przesyłek poleconych". Jednocześnie skarżąca wskazała, że w związku z odmową pracownika poczty nie udało jej się zdobyć kopii opisywanego dokumentu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie – art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zarzut skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, że dowód doręczenia postanowienia z dnia 5 listopada 2010 r. został wadliwie wypełniony poprzez umieszczenia na nim daty 12 lipca 2010 r., zamiast 13 lipca 2010 r. Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Poza sporem pozostaje, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy umieszczona została data 12 lipca 2010 r., a Sąd I instancji oceniając terminowość wniesienia skargi nie miał podstaw do podważenia jej prawidłowości. Zasadnie zatem uznał, że skarga została wniesiona po terminie. Nie oznacza to oczywiście, że skuteczności doręczenia nie może podważać strona, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Jednakże zasadą jest, że obowiązek udowodnienia lub uprawdopodobnienia okoliczności spoczywa na stronie, która z tych okoliczności wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. W tej sytuacji strona nie może zasłaniać się odmową pracownika poczty wydania żądanych przez nią dokumentów, skoro może ona skorzystać ze swoich uprawnień adresata doręczonej przesyłki rejestrowanej. Stosownie bowiem do treści art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (tj. Dz.U. z 2008 r., Nr 189, poz. 1159 ze zm.), w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej [...], prawo wniesienia reklamacji przysługuje nadawcy albo adresatowi - gdy [...] przesyłka [...] zostanie doręczona adresatowi. Stąd też strona dysponowała środkami mogącymi podważyć skuteczność doręczenia jej postanowienia organu odwoławczego, w dniu wskazanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Błędne wypełnienie zwrotnego odbioru przez listonosza, skutkujące wobec strony negatywnymi skutkami procesowymi, może być bowiem uznane za nienależyte wykonanie usługi pocztowej. Jednakże należy przy tym zaznaczyć, że stosownie do treści art. 46 § 1 k.p.a., odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. A zatem to na stronie ciąży obowiązek umieszczenia na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie tylko swojego podpisu, lecz również daty odbioru przesyłki nadanej przez organ administracji, tak aby uchronić się przed negatywnymi konsekwencjami związanymi z biegiem i upływem terminów procesowych. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienie wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentów, szczególnie uwzględniając, że podmiotami uprawnionymi do wszczęcia postępowania reklamacyjnego są wyłącznie nadawca i adresat przesyłki. W konsekwencji nieuzasadnionym okazał się zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 53 § 1 p.p.s.a., bowiem Sąd I instancji, na podstawie posiadanych dokumentów, prawidłowo ocenił, że skarga została wniesiona po terminie oraz prawidłowo - w wyniku tego ustalenia - odrzucił skargę. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.