II OSK 467/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt II SAB/Kr 8/05 o odrzuceniu skargi T. W. na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 31 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu, odrzucił skargę T. W. na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 31 stycznia 2005 r., a wpis od skargi został uiszczony z uchybieniem siedmiodniowego terminu - w dniu 10 lutego 2005 r. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 16 czerwca 2005 r. W dniu 14 lipca 2005 r. pełnomocnik skarżącego, radca prawny W. N., wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, domagając się w niej: "1) przywrócenia terminu dla rozpatrzenia (..) skargi, w trybie rozpatrzenia przez Sąd, niniejszego wniosku o zwolnienie skarżącego się od kosztów postępowania, w tym i samego wpisu, 2) ponowne przeanalizowanie sprawy przedmiotowej skargi, a to z powodu niezawinionego niedotrzymania terminu dla wpłaty wpisu sądowego od złożonej skargi, 3 ) zwolnienie (..) od konieczności ponoszenia kosztów postępowania, z uwagi na istotne okoliczności towarzyszące całej sprawie i samej skardze." W wyniku rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 27 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolnił skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie może być rozpatrzona i podlega odrzuceniu. Przede wszystkim należy wskazać, że skarga kasacyjna jest środkiem wysoce sformalizowanym, który podlega szczególnym wymogom dotyczącym zarówno formy, jak i treści. Ustawowy wymóg sporządzenia tego pisma przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) ma zapewnić profesjonalne przygotowanie skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r. FSK 209/04; ONSAiWSA 2004/1/13). Stosownie do przepisu art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna musi zatem posiadać również elementy dodatkowe, wykraczające poza wymogi dotyczące zwykłych pism procesowych. Braki w tym zakresie nie podlegają sanacji i powodują w konsekwencji niedopuszczalność skargi kasacyjnej (por. postanowienie SN z 12.12.2000 r., V CKN 1780/00, OSN 2001, nr 3, poz. 52). Sąd nie może bowiem domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera swoje żądanie pod adresem Sądu. Zatem przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie wraz z wnioskami dotyczącymi zaskarżonego orzeczenia jest niezbędne dla wyznaczenia granic skargi kasacyjnej, w ramach których podlega ona rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny, skoro zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna powinna być sformułowana tak, ażeby nie powodowała wątpliwości interpretacyjnych, tymczasem w niniejszej skardze kasacyjnej nie ujęto ani wniosku o uchylenie lub zmianę postanowienia ani nie wskazano podstaw kasacyjnych, o których mowa w art. 174 p.p.s.a., wobec czego skarga kasacyjna nie mogła zostać merytorycznie rozpatrzona, z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych. Poza tym w piśmie nazwanym "skargą kasacyjną", pełnomocnik skarżącego zawarł dwa inne wnioski, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania i w zasadzie całe uzasadnienie tego pisma (z dnia 4 lipca 2005 r.), dotyczy tylko tych spraw. Takie łączenie różnych wniosków, dotyczących różnych spraw w jednym piśmie nazwanym "skargą kasacyjną", jeśli nie jest nawet zabronione wprost przez przepisy prawa, świadczy o braku profesjonalnego przygotowania pełnomocnika skarżącego i nie służy dobrze interesom skarżącego. Wystarczy wskazać, że każdy z tych środków: wniosek o przywrócenie terminu, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i skarga kasacyjna, wymagają różnej argumentacji, opierają się na różnych przepisach i mają własne, odmienne terminy i środki zaskarżania. Ponadto należy zaznaczyć, że omawiane pismo (skarga kasacyjna), nie zawiera powołania żadnego przepisu prawa. Trudno więc oczekiwać, aby tak sporządzone pismo przez profesjonalnego pełnomocnika, mogło spowodować oczekiwany efekt. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 176 i 182 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.