II OSK 537/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz (spr.) Sędziowie NSA Leszek Leszczyński del. WSA Maciej Dybowski Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Wojewody Podkarpackiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 719/10 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, 2. zasądza od P. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na rzecz Wojewody Podkarpackiego kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II OSK 537/11 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. II SA/Rz 719/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu skargi P. Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę - uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu wyroku podano, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., wydaną z upoważnienia Starosty Dębickiego po rozpatrzeniu wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na budowie podestów obsługowych na istniejącej wieży kratowej o wys. 40 m zlokalizowanej na dz. nr [...] obr. [...], w miejscowości Gorzejowa, gm. Brzostek. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła P. sp. z o.o. z/s w Warszawie zarzuciła organowi I instancji błędne zakwalifikowanie budowy podestów obsługujących na istniejącej wieży kratowej o wysokości 40 m do kategorii XXIX tj. wolnostojące kominy i maszty. Podesty nie powodują zmiany parametrów technicznych istniejącego obiektu i winny być zakwalifikowane do kategorii VIII – pozostałe budowle. Ponadto z decyzji został wykreślony pkt 5 odnoszący się do obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Powyższe powoduje wewnętrzną sprzeczność decyzji w stopniu uniemożliwiającym jej wykonanie (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). W przypadku zakwalifikowania robót do kategorii XXIX obowiązkowym jest uzyskanie pozwolenia na użytkowanie. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. Wojewoda Podkarpacki działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji bowiem wniosek inwestora dotyczy budowy podestów obsługowych na istniejącej wieży kratowej zaś z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, iż przedmiotowe obiekty (2 szt.) zostaną wykonane z profili stalowych L 45x45x5 mm i przymocowane będą do konstrukcji wieży. Organ odwoławczy uznał, iż wnioskowaną budowę podestów należy zakwalifikować jako instalowanie urządzeń na istniejącym obiekcie budowlanym zatem zamierzone roboty budowlane nie wymagają zgłoszenia, a tym bardziej uzyskania pozwolenia. Zasadnym wiec było umorzenie postępowania w tym zakresie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła P. sp. z o.o. w Warszawie zarzucając naruszenie prawa materialnego, w szczególności: - art. 28 w zw. z art. 29 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że roboty budowlane polegające na budowie podestów obsługowych na istniejącej wieży kratowej nie wymagają pozwolenia na budowę oraz naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 77 Kpa w zakresie wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego oraz art. 138 § 1 pkt 2 Kpa poprzez niezasadne uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Podkarpacki podtrzymał stanowisko zajęte w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że skarga jest zasadna. W uzasadnieniu wyroku podano, że organ błędnie zastosował przepisy prawa materialnego i błędnie ustalił stan faktyczny sprawy, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd I instancji uznał, że objęte wnioskiem inwestora roboty budowlane dotyczą zmian konstrukcyjnych wieży i dlatego odpowiadają definicji przebudowy zawartej w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. Przebudowę stanowi wykonanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego z wyjątkiem charakterystycznych parametrów jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Wieża kratowa jest niewątpliwe obiektem budowlanym, a zamontowanie podestów jest na pewno zmianą parametrów technicznych tego obiektu i dlatego wymaga pozwolenia na budowę. Wobec powyższego uznano, że organ błędnie ustalił stan faktyczny sprawy i błędnie zastosował przepis prawa materialnego, dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ppsa należało uchylić zaskarżoną decyzję. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Wojewoda Podkarpacki zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego przez ich błędną wykładnie. to jest: 1/ art. 3 pkt. 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawa budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) poprzez wadliwą jego interpretację i przyjęcie, że zainstalowanie 2 sztuk podestów o wysokości 4.50 cm na wieży kratowej o wysokości 40 m stanowi przebudowę w wyniku, której następuje zmiana parametrów technicznych istniejącego obiektu budowlanego i w takim przypadku wymagane jest uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę, podczas gdy planowana instalacja elementów nie ingeruje w zmianę parametrów technicznych tak jak to jest w przypadku przebudowy i w wyniku tego nie jest potrzebne uzyskanie pozwolenia na budowę. 2/ art. 29 ust. 2 pkt 15 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b Prawa budowlanego przez przyjęcie, iż przedmiotowe zapisy ustawy nie mają zastosowania w zaistniałym stanie faktycznym wynikającym z wniosku inwestora i wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę podczas gdy z przytoczonych uregulowań ustawy Prawo Budowlane wynika, że w tak zaistniałym stanie faktycznym nie jest wymagane zgłoszenie a tym bardziej uzyskanie pozwolenia na budowę przy instalowaniu 2 podestów o wysokości 4. cm, na istniejącej wieży kratowej, 3/ art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ppsa w związku z art. 29 ust. 2 pkt 15 w zw. art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b Prawo budowlane przez wadliwe przyjęcie, iż organ błędnie ustalił stan faktyczny sprawy nie wskazując w treści uzasadnienia na czym polegało błędne ustalenie stanu faktycznego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreśla się w szczególności, iż zainstalowanie na istniejącej wieży kratowej 2 sztuk podestów nie powoduje żadnej zmiany parametrów technicznych tego obiektu budowlanego i w związku z tym nie jest wymagane pozwolenie na budowę jak to wskazał Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku. Okoliczności faktyczne sprawy prowadzą do konstatacji, że wniosek inwestora nie może być zakwalifikowany jako przebudowa, a instalowanie elementów na istniejącym obiekcie budowlanym. Ponadto, brak jest uzasadnienia stanowiska Sądu, iż organ błędnie ustalił stan faktyczny. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty koncentrują się wokół błędnego – zdaniem wnoszącego tę skargę kasacyjną – uznania przez Sąd I instancji, że zainstalowanie na istniejącej wieży kratowej 2 sztuk podestów powoduje zmianę parametrów technicznych tego obiektu budowlanego, w związku z czym należy go zakwalifikować jako przebudowa i konieczne jest uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę. Tak postawione zarzuty, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skutecznie podważają prawidłowość rozstrzygnięcia. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów, podniesionych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny podziela je wszystkie z następujących powodów. Zdaniem orzekającego w niniejszej sprawie składu Naczelnego Sądu Administracyjnego rację trzeba przyznać wnoszącemu skargę kasacyjną Wojewodzie Podkarpackiemu, iż instalacja przedmiotowych podestów nie może być uznana za zmianę parametrów technicznych /wymagających decyzji o pozwoleniu na budowę/ obiektu budowlanego, na którym mają być zainstalowane, tj. wieży kratowej. Zwłaszcza, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, poza autorytatywnym stwierdzeniem Sądu, iż zamontowanie podestów jest na pewno zmianą parametrów technicznych, brak jest uzasadnienia takiego stanowiska w powiązaniu z odpowiednim przepisem prawa. Ustawa Prawo budowlane nie zawiera definicji pojęć "przebudowa" i "instalowanie", a zatem przy ustalaniu stanu faktycznego konieczne wydaje się sięgnięcie do językowej definicji tych pojęć, a także na zakres niezbędnych do wykonania prac oraz ich charakter. Na gruncie niniejszej sprawy, na co zasadnie zwraca uwagę wnoszący skargę kasacyjną, zestawienie wielkości projektowanych podestów o wysokości 4,5 cm z gabarytami 40 metrowej wieży, bez potrzeby tworzenia definicji wskazanych wyżej pojęć, wskazuje jednoznacznie zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, że prawidłowo organ zakwalifikował wniosek inwestora jako instalację elementów służących obsłudze wieży. W żadnym natomiast razie nie sposób uznać tych robót budowlanych za przebudowę, zwłaszcza że, co także podkreślono w skardze kasacyjnej, przedmiotowe podesty nie są integralna częścią konstrukcji wieży. W związku z powyższym podzielić należy także zarzut dotyczący błędnego uznania przez Sąd I instancji, że wydając zaskarżoną w sprawie decyzje organ wadliwie ustalił stan faktyczny. W tym stanie rzeczy, uznając podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty za zasadne Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku, wobec uznania, że zaskarżona w sprawie decyzja jest prawidłowa, należało także orzec o oddaleniu skargi na podstawie art. 188 ppsa w zw. z art. 151 ppsa.