II OSK 624/19

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2020-04-21

Skład orzekający: Roman Hauser, Jerzy Siegień, Jerzy Stankowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy budowa telekomunikacyjnej linii kablowej polegająca na podwieszeniu światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej, z wykorzystaniem muf rozgałęźnych, stanowi budowę sieci telekomunikacyjnej wymagającą zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, czy też budowę telekomunikacyjnej linii kablowej, która nie wymaga ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia?
Ratio decidendi
Budowa telekomunikacyjnej linii kablowej, polegająca na podwieszeniu światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej i wykorzystująca mufy rozgałęźne jako elementy łączące kable, nie stanowi budowy sieci telekomunikacyjnej w rozumieniu Prawa budowlanego. Taka inwestycja nie wymaga ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, co wyklucza zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego nakazującego rozbiórkę.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nakazu rozbiórki sieci telekomunikacyjnej, która polegała na zawieszeniu światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej. Organy nadzoru budowlanego uznały, że inwestycja stanowi budowę sieci telekomunikacyjnej wymagającej zgłoszenia, a ponieważ zgłoszenia nie dokonano, nakazały rozbiórkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę inwestora, podtrzymując stanowisko organów. Inwestor w skardze kasacyjnej zarzucił błędną kwalifikację robót jako sieci telekomunikacyjnej, twierdząc, że jest to jedynie telekomunikacyjna linia kablowa, która nie wymaga zgłoszenia.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi oraz zaskarżoną decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomsku. Zasądził od Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz strony kwotę 1587 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Hauser Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2020r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 676/18 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2018 roku nr [...]znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki sieci telekomunikacyjnej 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. uchyla zaskarżoną decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 9 kwietnia 2018 roku nr [...] znak: [...]oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomsku z dnia [...] stycznia 2018 r. [...] 3. zasądza od Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi na rzecz [...] kwotę 1587 zł (tysiąc pięćset osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 676/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił [...] na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki sieci telekomunikacyjnej. Zaskarżony wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] października 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku (zwany dalej "PINB") przeprowadził oględziny w trakcie których ustalił, że w drugiej połowie września 2015 r. zrealizowano inwestycję w postaci zawieszenia światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej wzdłuż poszczególnych fragmentów ulic miasta Kamieńsk: [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], w oparciu o art. 49b ust. 2 ustawy Prawo budowlane PINB wstrzymał budowę wyżej wymienionej sieci telekomunikacyjnej oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni: 1) dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, tj.: a) oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane działkami, na których realizuje inwestycję, b) projektu budowlanego sieci telekomunikacyjnej (w tym rysunki i opis techniczny sieci) wykonanego przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi (w tym uzgodnienie z właścicielem podbudowy elektroenergetycznej, tj. PGE Dystrybucja S.A. Oddział Łódź - Teren, zgody zarządców odpowiednich dróg na lokalizację sieci telekomunikacyjnej w pasach drogowych) oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu, 2) projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na aktualnej mapie, 3) zaświadczenia Burmistrza Kamieńska o zgodności budowy przedmiotowej sieci telekomunikacyjnej z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu [...] grudnia 2015 r. PINB przeprowadził oględziny sieci telekomunikacyjnej w miejscowości Kamieńsk, [...] stwierdzając wykonywanie robót budowlanych przez pracowników firmy [...]. W dniu [...] grudnia 2015 r. PINB decyzją nr [...]na podstawie art. 50 a pkt 1 Prawa budowlanego nakazał [...] rozbiórkę wyżej wymienionej sieci telekomunikacyjnej. Po rozpatrzeniu odwołania [...]Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi (zwany dalej "WINB") decyzją z dnia [...]lutego 2016 r. nr [...]uchylił w całości decyzję z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...]i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...]PINB uchylił własne postanowienie nr [...]. Następnie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]PINB wstrzymał [...] budowę przedmiotowej inwestycji oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 sierpnia 2016 r.: - oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania działkami, na których realizuje inwestycję na cele budowlane, - czterech egzemplarzy projektu budowlanego przedmiotowej sieci telekomunikacyjnej sprawdzonych pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi (w tym uzgodnienie z właścicielem podbudowy elektroenergetycznej, tj. PGE Dystrybucja S.A. Oddział Łódź - Teren, zgody zarządców odpowiednich dróg na lokalizację sieci telekomunikacyjnej w pasach drogowych) oraz zaświadczenia, o którym mowa w art.12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu, - zaświadczenia Burmistrza Kamieńska o zgodności budowy przedmiotowej sieci telekomunikacyjnej z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla sieci będącej przedmiotem postępowania znak: [...], w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nakazał [...]rozbiórkę sieci telekomunikacyjnej realizowanej na terenie miejscowości Kamieńsk (ul. [...]). W wyniku rozpatrzenia odwołania WINB decyzją z dnia [...] sierpnia 2017r. nr [...]uchylił w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy PINB decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] nakazał [...] rozbiórkę wyżej wymienionej sieci telekomunikacyjnej. W odwołaniu [...] zarzuciła decyzji PINB naruszenie: - art. 30 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 19a lit. e Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że wykonanie podwieszenia telekomunikacyjnego kabla światłowodowego na istniejących konstrukcjach linii napowietrznych niskiego napięcia stanowi sieć telekomunikacyjną, o której mowa w art. 29 a ust. 1 pkt 19a lit. e i wymaga zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej; - art. 49b ust. 1-3 i art. 50a pkt 1 Prawa budowlanego polegające na błędnym ich zastosowaniu w sytuacji, gdy wykonanie podwieszenia telekomunikacyjnego kabla światłowodowego na istniejących konstrukcjach linii napowietrznych niskiego napięcia nie jest objęte zakresem przedmiotowym ustawy Prawo budowlane, gdyż nie stanowi obiektu budowlanego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...]WINB na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r., poz. 1257; zwanej dalej "k.p.a.") oraz art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332; zwanej dalej "p.b."), utrzymał w mocy decyzję PINB. WINB uznał, że [...] zrealizowała inwestycję w postaci zawieszenia światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej wzdłuż poszczególnych fragmentów ulic miasta w miejscowości Kamieńsk. Inwestycja ta stanowiła budowę sieci telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 19a p.b. O takiej kwalifikacji wykonanych robót budowlanych świadczy zdaniem WINB fakt, iż w projekcie uwzględniono 101 sztuk muf rozgałęźnych z podwieszonymi na poszczególnych słupach zapasami kabla służącymi za przyszłe przyłącza do budynku. Ponadto, w aktach sprawy znajduje się wniosek [...] o wydanie zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, napowietrznej sieci szerokopasmowej w technologii FTTH, to jest telekomunikacyjnej linii kablowej jako samonośnego dielektrycznego kabla światłowodowego (typu Z-XOTKtsdD 72J - R zewnętrzne kabla wynosi 8mm) zabudowanego na istniejących konstrukcjach linii napowietrznych niskiego napięcia należących PGE Dystrybucja S.A., Oddział Łódź -- Teren, Rejon Energetyczny Piotrków Trybunalski w pasie drogowym drogi krajowej nr 91 w miejscowości Kamieńsk [...]. W ocenie WINB skoro w sprawie mamy do czynienia z budową sieci telekomunikacyjnej określonej w art. 29 ust. 1 pkt 19 a p.b. to inwestor powinien dokonać zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej. Inwestor takiego zgłoszenia jednak nie dokonał. PINB umożliwił doprowadzenie omawianej sieci do stanu zgodnego z prawem i umożliwił jego legalizację nakładając na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie określonych dokumentów. Spółka nie wywiązała się w zakreślonym terminie z obowiązku nałożonego postanowieniem PINB. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła [...]. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 19 lit. e p.b. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie wskutek błędnego uznania, że inwestycja stanowi sieć telekomunikacyjną, o której mowa w art. 29a ust. 1 pkt 19a lit. e p.b. i jako taka wymaga dokonania zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej; - art. 29 ust. 1 pkt 20a p.b. poprzez jego niezastosowanie bowiem wykonana inwestycja stanowi telekomunikacyjną linię kablową, która to nie wymaga ani uzyskania pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej; - art. 48 ust. 1 p.b. polegające na jego błędnym zastosowaniu w sytuacji, gdy wykonanie telekomunikacyjnej linii kablowej nie jest objęte dyspozycją tego przepisu. Przepis nie znajduje bowiem zastosowania do budowy nie podlegającej obowiązkowi zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, a wykonanie telekomunikacyjnej linii kablowej owego zgłoszenia nie wymaga. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji PINB, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 676/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że [...] zrealizowała inwestycję w postaci zawieszenia światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej wzdłuż poszczególnych fragmentów ulic w miejscowości Kamieńsk. Wykonane roboty budowlane doprowadziły do powstania obiektu telekomunikacyjnego, a przynajmniej jego części. Zgodnie z § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz.U. z 2005 r., Nr 219, poz. 1864 z późn. zm.; zwanego dalej "rozporządzeniem z 26 października 2006 r.") linia kablowa to wyłącznie ciąg połączonych kabli. Analiza pozostałych przepisów rozporządzenia prowadzi zdaniem Sądu I instancji do wniosku, że budowa linii kablowych nadziemnych jako wyjątek od zasad ogólnych określonych w § 4 możliwa jest jedynie na istniejącej podbudowie, albo na określonych w § 5 ust. 3 terenach. Zgodnie z legalną definicją sieci telekomunikacyjnej zawartą w art. 2 pkt 35 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1907 z późn. zm.; zwanej dalej "p.t.") pojęcie to oznacza systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a także inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju. W skład sieci wchodzą zatem także "inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci ", a więc jej nieaktywne części, które są wykorzystywane do przekazywania sygnałów, chociaż niekoniecznie bezpośrednio czyli aktywnie. Zdaniem Sądu I instancji z akt administracyjnych wynika , że przedmiotowa inwestycja nie jest tylko podwieszeniem kabla na istniejącej podbudowie tj. konstrukcjach linii napowietrznej niskiego napięcia należącej do PGE Dystrybucja S.A., Oddział Łódź- Teren, ale stanowi jakościowo nową całość w postaci kabli światłowodowych wraz ze złączami rozgałęźnymi do poszczególnych budynków, na co wskazuje ujęcie w projekcie 101 sztuk muf rozgałęźnych z podwieszonymi na poszczególnych słupach zapasami kabla w celu przyłączenia do poszczególnych budynków. Słusznie zatem organy obu instancji uznały, że przedmiotowa inwestycja nie jest podwieszaniem dodatkowego kabla światłowodowego, ale stanowi nową sieć telekomunikacyjną (światłowodową), której budowa zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 19a lit. e p.b. wymagała zgłoszenia. Skoro skarżąca przed wykonywaniem robót nie dokonała zgłoszenia, to organ nadzoru budowlanego zobligowany był do badania zgodności wykonanych robót z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i innymi przepisami prawa. PINB umożliwił doprowadzenie omawianej sieci do stanu zgodnego z prawem tj. jej legalizację nakładając na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie określonych dokumentów. Spółka nie wywiązała się w zakreślonym terminie z obowiązku nałożonego postanowieniem PINB. Wobec powyższego organ uprawniony był w oparciu o art. 48 ust. 1 pkt 2 p.b. nakazać rozbiórkę przedmiotowej sieci telekomunikacyjnej. W skardze kasacyjnej [...]zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów prawa materialnego: 1. art. 29 ust. 1 pkt 19a lit. e p.b. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że istnienie poszczególnych elementów składowych sieci telekomunikacyjnej tworzy sieć telekomunikacyjną, podczas gdy dopiero łączne współwystępowanie przedmiotowym elementów pozwala na kwalifikację inwestycji jako sieci telekomunikacyjnej; 2. art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 19a lit. e p.b. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie wskutek błędnego uznania, że inwestycja stanowi sieć telekomunikacyjną, o której mowa w art. 29a ust. 1 pkt 19a lit. e p.b. i jako taka wymaga dokonania zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej; 3. art. 29 ust. 1 pkt 20a p.b. w zw. z § 3 pkt 6 rozporządzenia z 26 października 2005 r. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy inwestycja wykonana przez skarżącą stanowi telekomunikacyjną linię kablową, która to nie wymaga ani uzyskania pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej; 4. art. 29 ust. 1 pkt 19a lit. e oraz art. 29 ust. 1 pkt 20a p.b. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że rozróżnienie sieci telekomunikacyjnej i telekomunikacyjnej linii kablowej nie pociąga za sobą różnic w zakresie wymogu dokonania zgłoszenia (oraz pozwolenia), podczas gdy stanowią one odrębne inwestycje, gdzie co do sieci telekomunikacyjnej ustawodawca wprowadza obowiązek dokonania zgłoszenia, a co do telekomunikacyjnej linii kablowej rezygnuje z takiego obowiązku, 5. art. 48 ust. 1 p.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nakazanie skarżącej rozbiórki sieci telekomunikacyjnej na terenie miejscowości Kamieńsk, podczas gdy przepis ten nie znajduje zastosowania do budowy nie podlegającej obowiązkowi zgłoszenia, a wykonanie telekomunikacyjnej linii kablowej owego zgłoszenia nie wymaga. Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie [...]. dopiero współwystępowanie z innymi zasobami m.in, systemów transmisyjnych oraz urządzeń komutacyjnych lub przekierowujących tworzy sieć telekomunikacyjną. Sieć jest zbiorem elementów tworzących całość, a poszczególne składowe nie tworzą sieci telekomunikacyjnej. W niniejszej sprawie inwestycja polegała na podwieszeniu kabla na istniejącej podbudowie przy wykorzystaniu muf rozgałęźnych, przy czym Sąd I instancji - w ślad za organem administracji - kwalifikuje ją jako sieć telekomunikacyjną. Wykonana inwestycja zostać może uznana li tylko za element sieci, który sam w sobie jeszcze jej nie tworzy. Inwestycja stanowi telekomunikacyjną linię kablową, która nie jest (jeszcze) siecią telekomunikacyjną i jako taka nie wymaga uzyskania ani pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia. Kwalifikacji wykonanej inwestycji jako budowy linii telekomunikacyjnej nie przeczy sugerowana przez Sąd I instancji obecność muf rozgałęźnych. Przedmiotowe mufy spełniają bowiem jedynie rolę osłony miejsca łączenia kabli (jedynym sposobem połączenia kabli światłowodowych jest montaż mufy, w której dokonywane jest spawanie światłowodów) umożliwiając stworzenie ciągu połączonych kabli, czyli linii kablowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna okazała się zasadna. Zgodnie z art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania, w którym wydano zaskarżony wyrok. Przechodząc do rozpoznania złożonej w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej wskazać trzeba, iż zarzuty w niej podniesione sprowadzają się do zakwestionowania kwalifikacji wykonanych przez [...] robót budowalnych jako budowa sieci telekomunikacyjnej, a w konsekwencji zakwestionowania zastosowania w sprawie art. 48 ust. 1 p.b. Bezspornym w rozpoznawanej sprawie pozostaje, że skarżąca kasacyjnie wykonała roboty budowlane polegające na zawieszeniu światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej wzdłuż poszczególnych fragmentów ulic w miejscowości Kamieńsk. Spornym pozostaje natomiast dokonana przez Sąd I instancji kwalifikacja tych robót budowlanych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji błędnie uznał, że roboty te stanowią budowę sieci telekomunikacyjnej, która ta budowa wymagałaby od inwestora stosownego zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Jak wynika z art. 28 ust. 1 p.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 19 lit. e p.b. w stanie prawnym obowiązującym w okresie wykonywania spornych robót budowlanych jak i w dniu wydawania decyzji przez WINB, pozwolenia na budowę nie wymagała budowa sieci telekomunikacyjnych, a stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 20a p.b. pozwolenia na budowę nie wymagała także budowa telekomunikacyjnych linii kablowych, przy czym w myśl art. 30 ust. 1 pkt 1 p.b. budowa sieci telekomunikacyjnej wymagała zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Dokonując kwalifikacji wykonanych w niniejszej sprawie robót budowlanych Sąd I instancji trafnie powołał się na definicję linii kablowej zawartej w § 3 pkt 6 rozporządzenia z 26 października 2005 r., zgodnie z którą linią taką jest wyłącznie ciąg połączonych kabli. Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 35 p.t. pod pojęciem sieci telekomunikacyjnej rozumie się systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a także inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju. Z powyższego wynika, że linią kablową jest obiekt budowlany składający się wyłącznie z połączonych kabli, a na sieć oprócz kabli składają się również "inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci", a więc jej nieaktywne części, które są wykorzystywane do przekazywania sygnałów, chociaż niekoniecznie bezpośrednio, czyli aktywnie. Takim elementem sieci są np. betonowe słupy. Z tego rodzaju dodatkowymi elementami kształtującymi sieć nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie . Z niezakwestionowanych ustaleń organów administracji wynika bowiem, że skarżąca kasacyjnie wykonała roboty budowlane polegające na zawieszeniu światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej wzdłuż poszczególnych fragmentów ulic w miejscowości Kamieńsk. Taki zakres robót budowlanych potwierdza również znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy dokumentacja projektowa przedmiotowej inwestycji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w skardze kasacyjnej trafnie podniesiono, że tak wykonane roboty budowlane powinny zostać zakwalifikowane jako budowa telekomunikacyjnej linii kablowej, której realizacja stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 20a p.b. nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. W stosunku do tego typu robót budowlanych ustawodawca nie wymagał również zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Takiej kwalifikacji wykonanych robót budowlanych nie mogła zmienić wskazana przez Sąd I instancji okoliczność zastosowania muf rozgałęźnych. Według słownika języka polskiego PWN (red. S. Dubisz, Warszawa 2006) pod pojęciem mufy rozumie się obudowę chroniącą połączenia kabli. Na taką funkcję zastosowanych w przedmiotowej sprawie muf wskazuje również dokumentacja projektowa zawarta w aktach administracyjnych sprawy. Skoro zatem linią kablową jest ciąg połączonych kabli, to element łączący ze sobą odcinki kabla stanowi część linii kablowej. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny jako zasadne uznał zarzuty dotyczące naruszenia art. 29 ust. 1 pkt 19a lit. e oraz art. 30 ust. 1 pkt 1 p.b. W konsekwencji zasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 48 ust. 1 p.b. Skoro bowiem budowa kablowej linii telekomunikacyjnej nie wymagała ani zgłoszenia, ani też pozwolenia na budowę to brak było podstaw do zastosowania w rozpoznawanej sprawie trybu legalizacji samowoli budowlanej z art. 48 ust. 1 p.b. Dodatkowo wskazać trzeba, że nawet gdyby podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż wykonanie przedmiotowych robót budowlanych wymagało uprzedniego zgłoszenia, to Sąd ten nie dostrzegł, iż w przypadku legalizacji robót budowalnych wymagających zgłoszenia właściwy jest tryb określony w art. 49b p.b., a nie jak to uczyniono w rozpoznawanej sprawie tryb z art. 48 p.b. Powyższe nie oznacza jednak, że przedmiotowa budowa linii kablowej jest wyłączona z zakresu kompetencji organów nadzoru budowlanego. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2016 r. sygn. akt II OPS 1/16 do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia, mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie na podstawie art. 188 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku, a także decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomsku z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło