II OSK 667/09

Dnia 6 maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2009 r., II SA/Kr 117/09, o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi W. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie pod sygn. akt II SA/Kr 1267/03 postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 25 lutego 2009 r., II SA/Kr 117/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie pod sygnaturą akt II SA/Kr 1267/03. W skardze, jako podstawę wznowienia postępowania sądowego, skarżący wskazał art.271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270, dalej "P.p.s.a.") tj. pozbawienie strony możliwości działania w zakończonym postępowaniu sądowym, Skarżący bez swojej winy nie zachował terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 20 listopada 2006 r. W ocenie Sądu I. instancji o podstawie wznowienia skarżący dowiedział się w dniu 23 lutego 2007 r., to jest w dniu doręczenia mu postanowienia z dnia 7 lutego 2007 r., którym oddalono jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Bezzasadne jest powoływanie się przez skarżącego na późniejsze pismo NSA z dnia 6 stycznia 2009 r. Przedmiotową skargę o wznowienie postępowania W. B. złożył dopiero w dniu 27 stycznia 2009 r., nie zachowując trzymiesięcznego terminu wskazanego w art.277 P.p.s.a., liczonego od dnia 23 lutego 2007 r. W skardze kasacyjnej od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 25 lutego 2009 r. W. B. zarzucił Sądowi naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. artykułów 271 § 2 i 277 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący o podstawie wznowienia z art.271 § 2 P.p.s.a. dowiedział się w dniu 23 lutego-2007 r., a nie – dopiero po odebraniu pisma Naczelnego sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2009 r. Po otrzymaniu postanowienia WSA w Krakowie z dnia 23 lutego 2007 r. o odmowie udzielenia pomocy prawnej i uprawomocnieniu się w dniu 26 lutego 2007 r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2006 r. skarżący pismem z dnia 5 marca 2007 r. zwrócił się do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o wyjaśnienie procedury przyznania mu pomocy prawnej. Pismem z dnia 5 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny poinformował skarżącego, że jego zastrzeżenia do procedowania w sprawie zostaną rozpoznane w trybie procesowym na posiedzeniu niejawnym przez WSA w Krakowie. Następnie pismem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 stycznia 2009 r., został poinformowany, że jego skarga z dnia 5 marca 2007 r. trafiła ad acta, a jej rozpoznanie zostało zdjęte z wokandy. Również dopiero w tym piśmie skarżący został poinformowany o istnieniu instytucji wznowienia postępowania i możliwości wszczęcia takiego trybu. Do chwili złożenia skargi kasacyjnej skarżący działał bez profesjonalnego pełnomocnika i składając pismo z dnia 5 marca 2007r. był przekonany, że może ono wywrzeć skutki prawne i doprowadzić do przywrócenia mu uprawnienia do złożenia skargi kasacyjnej. W przekonaniu tym utwierdziło go dodatkowo pismo z NSA z informacją o rozpoznaniu jego sprawy trybie procesowym. Dlatego termin do wniesienia przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania należy liczyć dopiero od dnia 9 stycznia 2009 r., kiedy skarżący został poinformowany o pozostawieniu jego pisma bez rozpoznania. Zarzucono również, że skarżącemu nie udzielono stosowanych wskazówek o możliwych do podjęcia czynności procesowych, ani o skutkach ich zaniechania (art.6 P.p.s.a.). Skarżący został wprowadzony w błąd co do skutków procesowych jego pisma z dnia 5 marca 2007 r. Niewiedza skarżącego i uchybienia wynikłe z braku wymaganego pouczenia nie mogą stać się przyczyną odrzucenia skargi w przedmiocie wznowienia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wznowienia postępowania można żądać w przypadkach określonych w artykułach 271 - 274 P.p.s.a. W. B. w skardze o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2006 r. wskazał, jako podstawę wznowienia, art.271 pkt 2 P.p.s.a. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym (art.277 P.p.s.a.). Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W tym stanie rzeczy, jak prawidłowo ustalił Sąd I. instancji, trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (art.277 P.p.s.a.), dla podstawy określonej w art.271 pkt 2 P.p.s.a., rozpoczął bieg z chwilą doręczenia skarżącemu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2007 r. oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, tj. w dniu 23 lutego 2007 r. Pisma Naczelnego Sądu Administracyjnego, na które powołuje się skarżący w skardze kasacyjnej, zawierały informacje o tym, że jedynym sposobem kontroli orzeczeń zapadłych w sprawie jest skuteczne wniesienie środków odwoławczych do NSA w trybie procesowym oraz, że pisma kierowane w trybie pozaprocesowym nie mają wpływu na bieg postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżącego poinformowano o możliwości wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem pod warunkiem zachowania określonych przesłanek warunkujących dopuszczalność skargi, jak i trybu postępowania. Sąd I. instancji nie uchybił swym obowiązkom określonym przez art.6 P.p.s.a. Skarżący wraz z postanowieniem z dnia 7 lutego 2007 r. II SA/Kr 1267/03, o odmowie przyznania prawa pomocy otrzymał prawidłowe pouczenie o przysługującym mu prawie złożenia sprzeciwu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, ale z tego prawa nie skorzystał. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.