II OSK 745/10

Dnia 23 kwietnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej J.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2009 roku sygn. akt II SA/Kr 1599/09 oddalającego skargę J.B. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2009 roku, Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.B. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2009 roku w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J.B. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek wskazał, że wykonanie postanowienia doprowadzi do uszczuplenia jego majątku, co uniemożliwi mu przeprowadzenie robót budowlanych, szczególnie, że kamienica nie przynosi dochodu. Może to spowodować jeszcze większe zaniedbanie kamienicy i zwiększenie zagrożenia dla ludności. Ponadto wskazał, że istnieje duże prawdopodobieństwo usunięcia z obrotu decyzji organu nadzoru budowlanego, stanowiącej podstawę nałożenia przedmiotowej grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Strona może więc wnioskować do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej, czemu odpowiada kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania (na wniosek skarżącego) wykonania zaskarżonej decyzji, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji, oddalającego skargę. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. Przechodząc do oceny argumentów podniesionych we wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W niniejszej sprawie przedmiotem postanowienia objętego wnioskiem jest niewątpliwie należność o charakterze pieniężnym, która w przypadku ewentualnego wyeliminowania rozstrzygnięcia z obrotu prawnego będzie podlegać zwrotowi. Nie w każdym jednak przypadku sama możliwość odzyskania uiszczonej należności oznaczać będzie, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Grzywna w celu przymuszenia w niniejszej sprawie została ustalona na kwotę 7000 złotych i zmierza ona do zagwarantowania wykonania przez stronę obowiązku poprawy stanu technicznego kamienicy. Nie zasługuje na aprobatę argumentacja strony, która zmierza do wykazania, że uiszczenie grzywny uniemożliwi stronie poprawę stanu technicznego budynku, gdy właśnie zaniechania w tym zakresie były przyczyną orzeczenia o grzywnie. Podkreślenia przy tym wymaga, że w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu (art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 j.t.). Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu nie może przemawiać również subiektywne przekonanie strony o dużym prawdopodobieństwie wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji określającej obowiązek podlegający egzekucji, bowiem nie jest to żadna z przesłanek, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.