II OSK 759/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. Sp. z o.o. w O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 lutego 2006r., sygn. akt II SA/Ke 33/06 w sprawie ze skargi Z. Sp. z o.o. w O. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] listopada 2005r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych obowiązków p o s t a n a w i a oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 28 lutego 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Z. Sp. z o.o. w O. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] listopada 2005r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał A. B., podpisanego pod skargą jako pełnomocnik Z. Sp. z o.o. do uzupełnienia w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi – braków skargi poprzez m. in. złożenie dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do podpisania przez niego skargi. Z aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 9 stycznia 2006r., przedłożonego przez skarżącą w terminie wyznaczonym w wezwaniu wynikało, że uprawnionymi do jej reprezentowania są dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem, a członkami zarządu są aktualnie A. B. i H. P. Skarżąca spółka przedłożyła także kserokopię dokumentu pełnomocnictwa z dnia 5 stycznia 2004r. udzielonego A. B. przez dwóch członków zarządu – A. B. i T. R. do jej reprezentowania we wszelkich postępowaniach przed organami, urzędami, instytucjami oraz sądami administracyjnymi we wszystkich sprawach dotyczących budowy i eksploatacji sieci gazowych spółki. W oparciu o powyższą dokumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że A. B. nie został w sposób prawidłowy ustanowiony pełnomocnikiem do podpisania wniesionej skargi, skoro istnieje niezgodność dotycząca członków zarządu spółki występująca pomiędzy osobami udzielającymi pełnomocnictwa A. B. w dniu 5 stycznia 2004r., a osobami wymienionymi w aktualnym odpisie z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 9 stycznia 2006r., z którego wynika, że uprawnionymi do udzielenia pełnomocnictwa w dniu wniesienia skargi byli dwaj członkowie zarządu – A. B. i H. P. Poza tym, zgodnie z treścią przedłożonego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego A. B. jako członek zarządu nie ma uprawnień do samodzielnego jednoosobowego reprezentowania spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji podniósł także, że przedłożona przez skarżącą kserokopia pełnomocnictwa nie spełnia wymogów uregulowanych w art. 36 i 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ustawą". Z powyższych względów Sąd uznał, że skarżąca spółka nie wykonała w terminie obowiązku przedstawienia dokumentu potwierdzającego uprawnienie A. B. do podpisania wniesionej skargi (nie uzupełniła braków formalnych), co prowadziło do jej odrzucenia. Skarżąca spółka wniosła skargę kasacyjną na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 29, 36 i 37 ustawy przez przyjęcie, że A. B. występuje przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach i reprezentuje spółkę jednoosobowo w sytuacji, gdy z odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że do reprezentowania Z. Sp. z o.o. w O. uprawnieni są dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem, podczas, gdy w sprawie A. B. występuje jako pełnomocnik spółki oraz przyjęcie, że A. B. nie może występować w sprawie jako pełnomocnik spółki, albowiem jego pełnomocnictwo z dnia 5 stycznia 2004r. podpisali członkowie zarządu A. B. i T. R., podczas gdy z aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że członkami zarządu spółki są A. B. i H. P. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że przedłożone pełnomocnictwo zostało podpisane przez A. B,. i T. R. w czasie, gdy wchodzili oni w skład zarządu skarżącej spółki i nie zostało wypowiedziane, a zmiana składu osobowego zarządu spółki nie ma żadnego znaczenia dla istnienia pełnomocnictwa. Wskazując na powyższe wnosząca skargę kasacyjną domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach do ponownego rozpoznania i zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych. Do skargi kasacyjnej załączono odpis aktualny z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 25 kwietnia 2003r. oraz odpis pełny z tego rejestru z dnia 16 stycznia 2004r., z których wynika, że w datach ich sporządzenia członkami zarządu skarżącej spółki byli A. B. i T. R. oraz kopię umowy o pracę z dnia 30 grudnia 2002r., z której wynika, że A. B. jest pracownikiem skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Stosownie do regulacji art. 28 § 1 ustawy osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Osoby uprawnione do działania mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 ustawy). Niewypełnienie tego obowiązku stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ustawy przewidującego, że w takiej sytuacji przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braku w terminie 7 dni. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Jak wynika z powołanych wyżej i niekwestionowanych przez skarżącą okoliczności Sąd I instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez m. in. złożenie dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie dla A. B., który podpisał skargę, do dokonania tej czynności. Zgodzić się należy ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonym orzeczeniu, że skarżąca Spółka nie uzupełniła braku skargi w terminie wyznaczonym przez Sąd, skoro przesłana przez nią dokumentacja nie potwierdzała zdolności A. B. do wniesienia skargi. Prawidłowo Sad ocenił, że z przedłożonego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 9 stycznia 2006r. wynikało, że uprawnienie do reprezentacji skarżącej spółki posiada dwóch członków zarządu lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem i w takiej sytuacji A. B. będąc członkiem zarządu spółki nie mógł dokonać jakiejkolwiek czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym jednoosobowo. Również przedłożone pełnomocnictwo z dnia 5 stycznia 2004r. udzielone A. B. nie mogło zostać uznane przez Sąd za dokument upoważniający go do wniesienia skargi w imieniu spółki. Stosownie bowiem do powołanej regulacji statutowej pełnomocnictwo winno być udzielone przez dwóch członków zarządu lub członka zarządu wraz z prokurentem. Tymczasem przedłożona kopia pełnomocnictwa została podpisana przez A. B. i T. R., a z załączonego przez skarżącą odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie wynikało, aby T. R. pełnił którąś z powołanych wyżej funkcji. Zgodzić się także należy z twierdzeniem zawartym w zaskarżonym orzeczeniu, że przedstawiona kopia pełnomocnictwa nie spełnia wymogów określonych w art. 37 § 1 ustawy, albowiem nie jest jego wierzytelnym odpisem ani nie zawiera oryginalnego podpisu mocodawców. W takiej sytuacji uzasadnione jest uznanie, że skarżąca spółka nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego, aby podpisany pod skargą A. B. był uprawniony do dokonania tej czynności i tym samym nie uzupełniła w terminie wyznaczonym przez Sąd I instancji braków formalnych skargi, wobec czego konieczne było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy. Oceny tej nie może zmienić fakt załączenia do skargi kasacyjnej dokumentu potwierdzającego, że T. R. podpisany na kopii pełnomocnictwa był w dniu jego udzielania członkiem zarządu skarżącej spółki. Dowodzenie istnienia upoważnienia dla podpisanego pod skargą A. B. do dokonania tej czynności jest na tym etapie postępowania spóźnione albowiem nie zmienia faktu, że strona nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie, co stanowiło podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia. Podkreślić równocześnie trzeba, że zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa - od przedsiębiorców prowadzących działalność w sposób profesjonalny należy oczekiwać zachowania podwyższonej staranności w działaniu, w tym podejmowaniu czynności w postępowaniu sądowym. Niezależnie od tego zauważyć należy, że w aktach sprawy wciąż brak pełnomocnictwa dla A. B., które spełniałoby wymogi art. 37 § 1 ustawy, a sam fakt pozostawania przez niego w stosunku pracy ze skarżącą spółką nie zwalnia od konieczności udzielenia pełnomocnictwa do podejmowania w jej imieniu czynności procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.