II OSK 799/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 566/12 o oddaleniu skargi W.S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu grzejników i urządzeń sanitarnych w pomieszczeniach na ostatniej kondygnacji budynku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 566/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę W.S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu. W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku W.S., reprezentowany przez radcę prawnego, zawał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu oraz osobom trzecim, które powinny być w sprawie stronami, a które nie brały udziału w postępowaniu, znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto zdaniem autora wniosku, wykonanie nakazanych w decyzji prac de facto rozbiórkowych (demontażowych), bo sprowadzających się demontażu grzejników w pomieszczeniach na ostatniej kondygnacji budynku wraz z odgałęzieniami instalacji grzewczej od istniejących pionów do grzejników oraz zaślepienie pionów instalacji w miejscach uprzednich podłączeń, demontażu urządzeń sanitarnych w pomieszczeniach wraz z odgałęzieniami instalacji wodnej i kanalizacyjnej na odcinkach od istniejących pionów do urządzeń sanitarnych oraz zaślepienie pionów instalacji w miejscach uprzednich podłączeń, spowoduje konieczność rozbiórki stropów (instalacje ułożone są w podłodze, nie istnieje dokumentacja techniczna dot. dokładnego przebiegu tych instalacji). Podniesiono także, że przystąpienie do rozbiórki stropu w celu demontażu instalacji centralnego ogrzewania mogłoby spowodować naruszenie struktury stropu nad III kondygnacją, a więc nad mieszkaniami piętro niżej, co naruszałoby interes osób trzecich czyli właścicieli mieszkań na III kondygnacji. Pełnomocnik wskazał, że prace te należałoby wykonać także w samych lokalach osób trzecich, przez które te instalacje "przechodzą" i gdzie mogą się znajdować także podłączenia do instalacji. Osoby te nie wyrażają zgody na jakąkolwiek ingerencję w ich lokale, swojej zgody nie udzielili również właściciele lokali znajdujących się na IV kondygnacji budynku (lokale dwupoziomowe). Podniesiono także, że wykonanie nakazanych przez organ II instancji prac budowlanych wiąże się także z ogromnymi nakładami finansowymi i spowoduje, że zmieniony zostanie całkowicie sposób korzystania z pomieszczeń na ostatniej kondygnacji budynku. W ocenie pełnomocnika, wykonanie prac de facto rozbiórkowych przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy spowoduje, że późniejsze orzeczenie w niniejszej kwestii stanie się praktycznie bezprzedmiotowe, gdyż kwestionowane przez skarżącego obowiązki zostaną już wykonane. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając złożony wniosek, zważył, co następuje: wskazane przez skarżącego okoliczności przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z sytuacją taką mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Zgodzić się bowiem trzeba ze stanowiskiem zawartym we wniosku, iż wykonanie decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu wydanej w przedmiocie nakazania skarżącemu demontażu grzejników i urządzeń sanitarnych w pomieszczeniach na całej kondygnacji budynku wiązać się będzie ze znacznymi kosztami i nieść będzie za sobą konieczność przeprowadzenia prac remontowo – budowlanych, które będą bardzo trudne do odwrócenia. Ponadto podkreślenia wymaga, iż skarżący korzystał z ochrony tymczasowej także na etapie postępowania przed Sądem I instancji, a w sprawie nie zaistniały żadne nowe okoliczności, które uzasadniałyby odmienne orzeczenie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.