II OSK 84/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt VII SAB/Wa 108/09 zobowiązującego Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy do wydania decyzji administracyjnej w wyniku rozpoznania wniosku [...] Spółki Akcyjnej w sprawie ze skargi [...] Spółki Akcyjnej na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy postanawia: 1. uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądza od [...] Spółki Akcyjnej na rzecz Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy kwotę 220.00 zł (dwieście dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt VII SAB/Wa 108/09 zobowiązał Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy do wydania decyzji administracyjnej w wyniku rozpoznania wniosku [...] Spółki Akcyjnej z [...] sierpnia 2008 r. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego nr [...] z garażem podziemnym i usługami w parterach przy ul. W. / D., na terenie działek oznaczonych w ewidencji gruntów nr [...] – część, [...],[...],[...],[...] z obrębu [...] położonych w W. na terenie dzielnicy B. w terminie 30 dni od dnia doręczenia przez Sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. W punkcie drugim wyroku zasądzono od Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy na rzecz skarżącej [...] S.A. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 25 sierpnia 2008 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o zatwierdzenie opisanego wyżej projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę. W dniu 19 września 2008 r. została wezwana do uzupełnienia braków wniosku. Jako podstawę prawną wezwania wskazano przepis art. 64 § 2 k.p.a. Następnie decyzją Nr [...] Prezydent m.st. Warszawy umorzył postępowanie w sprawie objętej przedmiotowym wnioskiem. Wobec nie uzupełnienia dokumentów decyzją Nr [...] z dnia 20 kwietnia 2009 r. Wojewoda Mazowiecki uchylił ww. decyzję Prezydenta m.st. Warszawy. Pismem z dnia 4 maja 2009 r., znak: [...], Urząd m.st. Warszawy poinformował Spółkę, że wniosek zostaje pozostawiony bez rozpoznania, bowiem nie zostały uzupełnione braki tego wniosku. Jako podstawę prawną wskazano przepis art. 64 § 2 k.p.a. Skarżąca spółka podniosła, że załatwienie sprawy z jej wniosku jest nieprawidłowe, bowiem nie można było zastosować przepisu art. 64 § 2 k.p.a. Ewentualne braki wniosku, stwierdzone w trakcie postępowania administracyjnego, usuwa się w trybie art. 35 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.). W związku z zażaleniem skarżącej spółki na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. - Wojewoda Mazowiecki, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...], odmówił wyznaczenia Prezydentowi m.st. Warszawy terminu do załatwienia ww. sprawy, stwierdzając, że zastosowanie przepisu art. 64 § 2 k.p.a. nie było błędne. W odpowiedzi na skargę Prezydent m.st. Warszawy wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że w sprawie zachodziły przesłanki do zastosowania przepisu art. 64 § 2 k.p.a. Stwierdził także, że inwestor złożył kolejny tożsamy wniosek w przedmiocie pozwolenia na budowę i ten został rozpatrzony decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 37 § 1 k.p.a. na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a., stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżąca spółka powyższy wymóg wyczerpała. Wniosła do Wojewody Mazowieckiego zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy. Wojewoda Mazowiecki postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. odmówił wyznaczenia organowi pierwszej instancji terminu na załatwienie niniejszej sprawy. Sąd I instancji wskazał, że terminy do wniesienia skargi do Sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. W ocenie Sądu I instancji bezsprzeczne jest, że Prezydent m.st. Warszawy nie miał podstaw do zastosowania w toku rozpoznania przedmiotowego wniosku inwestora z dnia [...] sierpnia 2008 r. przepisu art. 64 k.p.a., a tym samym w przypadku braku wykonania nałożonych obowiązków nie mógł zastosować sankcji w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. służy uzupełnieniu braków formalnych podania takich jak niewskazanie adresu wnoszącego podanie oraz niespełnienie innych wymagań co do treści pisma, przez które należy rozumieć braki podania wskazane w art. 63 § 2 i 3 k.p.a. W przypadku, gdy wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest niekompletny, to w zależności od charakteru braków organ administracji architektoniczno-budowlanej stosuje art. 64 § 2 k.p.a. lub art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Jeżeli wniosek jest niekompletny pod względem formalno-prawnym, organ powinien wezwać do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 k.p.a., natomiast w sytuacji materialno-prawnych braków wniosku powinien być zastosowany art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, przewidujący nałożenie postanowieniem obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości w określonym terminie. Sąd I instancji stwierdził, że w okolicznościach niniejszej sprawy organ mógł wezwać inwestora do uzupełnienia braków w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane i w przypadku braku wykonania wezwania orzec merytorycznie w sprawie, a nie pozostawiać wniosku bez rozpoznania. Sąd I instancji orzekł zgodnie z przepisem art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Jednocześnie Sąd I instancji stwierdził, że uszło jego uwadze to, że decyzja Prezydenta m.st. Warszawy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. (nie wnikając w jej merytoryczną ocenę) odnosi się do przedmiotowego wniosku, jako jednego z kilku wniesionych w dniu [...] sierpnia 2009 r. Nakazowi objętemu sentencją niniejszego wyroku, odpowiada zatem decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], która załatwia sprawę wniosku z dnia [...] sierpnia 2009 r. w stosunku do budynku nr [...] w szczegółowo opisanej inwestycji. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Prezydent m.st. Warszawy, zaskarżając wyrok w całości. Skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, a to: 1) art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i uwzględnienie skargi oraz zobowiązanie Prezydenta m.st. Warszawy w zaskarżonym wyroku do wydania decyzji w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, w sytuacji gdy decyzja w sprawie została wydana w dniu [...] sierpnia 2009 r., przed wydaniem zaskarżonego wyroku, co czyni ww. wyrok niewykonalnym, 2) art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy zaszły przyczyny (usunięcie przez organ bezczynności po wniesieniu skargi i wydanie decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr [...] w dniu [...] sierpnia 2009 r.) do umorzenia postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, 3) art. 133 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach sprawy w procesie orzekania (nieuwzględnienie decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r.). Na tych podstawach wnosił o: 1. uchylenie wyroku w całości i umorzenie postępowania na zasadzie art. 189 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego, 3. rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym – zgodnie z art. 182 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Prezydent m.st. Warszawy podnosił, że stan sprawy jest bezsporny, jednak został on prawidłowo ustalony przez Sąd I instancji dopiero po wydaniu wyroku. W ocenie organu, wydając zaskarżony wyrok Sąd był przeświadczony, że decyzja w sprawie nie została wydana. Błąd ten został zauważony przez Sąd po wydaniu wyroku, co znalazło wyraz w uzasadnieniu. Tym samym, oczywiste jest, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na treść wydanego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe". Powyższy przepis ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08). Jak wynika z akt sprawy, skarga skarżącej spółki, na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy polegającą na niezałatwieniu sprawy z wniosku skarżącej spółki z dnia [...] sierpnia 2008 r., została wniesiona przed wydaniem decyzji w sprawie administracyjnej, w której organ pozostawał w bezczynności. Wobec faktu usunięcia stanu bezczynności przez Prezydenta m.st. Warszawy, poprzez wydanie decyzji z [...] sierpnia 2009 r. nr [...], co nastąpiło już po wniesieniu skargi do Sądu I instancji, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec postawienia w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia powyższego przepisu i stwierdzenia zasadności tego zarzutu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 189 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 182 § 2 i 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2) powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.