II OSK 899/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej T. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 532/15 w zakresie wniosku o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 532/15 oddalił skargę T. D. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł T. D. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., ze względu na toczące się postępowanie sądowo – administracyjne w sprawie decyzji nr [...]- z dnia [...] grudnia 2010 r. o warunkach zabudowy. Wniosek ten, zdaniem skarżącego, jest zasadny, gdyż ewentualne uchylenie decyzji o warunkach zabudowy spowoduje, że decyzja o pozwoleniu na budowę stanie się bezprzedmiotowa, a z chwilą realizacji przez inwestora zamierzenia budowlanego nastąpią nieodwracalne szkody. Odpowiedź na skargę kasacyjną wnieśli M. i M. Z. W piśmie tym uczestnicy postępowania domagają się m.in. oddalenia wniosku o zawieszenie przedmiotowego postępowania. Podnieśli, iż niezależnie od absurdalności twierdzenia o szkodzie, decyzja o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. jest ostateczna i prawomocna. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, aby postępowanie nadal się toczyło i aby istniał choć cień szansy, że decyzja ta zostanie wzruszona. Ponadto niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne dotyczy oceny prawidłowego rozstrzygnięcia przez organ II instancji o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, a nie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie istnieje więc jakikolwiek związek pomiędzy rzekomym interesem skarżącego a przedmiotem niniejszego postępowania. Wręcz przeciwnie, jego uwzględnienie spowoduje dalszą szkodę po stronie uczestnika, który nie może uzyskać decyzji o pozwoleniu na budowę wobec wnoszenia przez skarżącego kolejnych środków zaskarżenia wyłącznie w celu blokowania realizacji zamierzenia inwestycyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Stosownie do twierdzenia skarżącego, podstawą do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie jest toczące się postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. o warunkach zabudowy. Decyzją tą Prezydent [...] W. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo- usługowego na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] przy ul. al K. [...]. Wymaga podkreślenia, iż wyrokiem z dnia 17 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1345/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...]. Od powyższego wyroku została wniesiona skarga kasacyjna przez T. D. Wobec powyższego, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie można uznać, iż "toczy się postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. o warunkach zabudowy". Istotne jest, że zaskarżenie decyzji o warunkach zabudowy byłoby możliwe jedynie, gdyby sprawa przeszła kolejny tok instancji - tj. gdyby Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało skutecznie odwołanie od wskazanej decyzji. Taka sytuacja, jak wynika z powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2015 r., nie miała jednak miejsca. Nie jest zatem tak, jak twierdzi skarżący, iż toczy się postępowanie sądowoadministracyjne, na skutek którego możliwe stałoby się uchylenie decyzji o warunkach zabudowy, co prowadziłoby do bezprzedmiotowości decyzji o pozwoleniu na budowę. Kontrola przez sąd administracyjny decyzji o warunkach zabudowy, która mogłaby skutkować uchyleniem tej decyzji, byłaby możliwa w razie uprzedniego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję o ustaleniu warunków zabudowy, nie zaś postanowienia procesowego wydanego na podstawie art. 59 K.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny stoi bowiem na stanowisku, iż kontrola przez sąd administracyjny legalności postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie daje podstaw do zastosowania art. 135 p.p.s.a. w stosunku do decyzji objętej tym odwołaniem. Wobec braku przesłanek do zawieszenia postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.