II OSK 971/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), Sędziowie NSA Wiesław Kisiel, Małgorzata Dałkowska - Szary, po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. B. o wyłączenie sędziów NSA: Andrzeja Jurkiewicza i Joannę Rungę – Lissowską oraz sędziego del. WSA Grzegorza Czerwińskiego w sprawie ze skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 423/09 w sprawie ze skargi C. B. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oraz skarg C. B., M. B. i T. B. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę, przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku na hotel z restauracją postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów. Na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2010 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 423/09 T. B. wniósł o wyłączenie składu orzekającego od rozpoznania tej sprawy załączając jednocześnie "wniosek o przedstawienie Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawy dotyczącej uchybień godności urzędu Sędziego – celem wszczęcia postępowań dyscyplinarnych" wobec sędziów NSA Andrzeja Jurkiewicza i Joanny Runge-Lissowskiej oraz sędziego del. WSA Grzegorza Czerwińskiego. W uzasadnieniu wniosku o wyłączenie sędziów składu orzekającego w niniejszej sprawie T. B. wywodził, że jego inicjatywa wszczęcia postępowań dyscyplinarnych przeciwko ww. sędziom może spowodować ich negatywne nastawienie w stosunku do składającego wniosek, a tym samym może wywołać negatywne stanowisko sędziów do rozpoznawanej sprawy. Sędziowie NSA: Andrzej Jurkiewicz, Joanna Runge – Lissowska oraz sędzia del. WSA Grzegorz Czerwiński złożyli oświadczenia, że nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowiące podstawę wyłączenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego jest gwarancją procesową, zapewniającą uczestnikowi postępowania prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Podniesione w głównych motywach uzasadnienia wniosku o wyłączenie sędziów okoliczności nie stanowią przesłanki wyłączenia sędziego. Wystąpienie z wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego i subiektywne przeświadczenie wnioskującego o zasadności tego wniosku nie może skutkować wyłączeniem sędziów. Okoliczności przedstawione przez wnioskującego powinny być wyraźnie określone, tak aby wskazywały, co najmniej na możliwość wystąpienia po stronie sędziów, przyczyn uzasadniających wyłączenie tych sędziów. Przyjęcie, że subiektywne przeświadczenie wnioskującego o braku obiektywizmu sędziego (nawet poparte wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego) może skutkować wyłączeniem sędziego od rozpoznania sprawy, prowadziłoby do negacji spójności i pewności prawa oraz do nieprzewidywalnych skutków w praktyce orzeczniczej. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.