II OSK 978/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. K. oraz małoletnich S. K. i G. K. od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Po 936/09 o odrzuceniu skargi K. K. oraz małoletnich S. K. i G. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę K. K. oraz małoletnich S. K. i G. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2009 r., nr [...], którą uchylona została decyzja Prezydenta Miasta Poznania w przedmiocie odmowy wymeldowania K. K. wraz z małoletnimi córkami S. K. i G. K. z pobytu stałego, z lokalu przy ul. [...] 1956 r. nr [...] m. 1 w Poznaniu. Sąd pierwszej instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że przedmiotowa skarga została złożona do Sądu po upływie trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Sąd ustalił bowiem, że zaskarżona decyzja wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 16 października 2009 r. Termin zatem do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 listopada 2009 r. Tymczasem pełnomocnik wniósł skargę do sądu administracyjnego poprzez nadanie jej w polskim urzędzie pocztowym w dniu 17 listopada 2009 r., czyli po terminie do dokonania tej czynności, co było podstawą odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji na mocy art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 221 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosły: K. K. oraz zastępowane przez przedstawiciela ustawowego małoletnie S. K. i G. K., żądając: - rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym, - uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, - zasądzenia na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., albowiem zastosowanie tego przepisu w sytuacji, gdy skarga została wniesiona w terminie stanowi naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy. Uzasadniając powyższe wskazano, że ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru korespondencji wynika, iż zaskarżona decyzja Wojewody została nadana na adres pełnomocnika skarżących w dniu 15 października 2009 r. i doręczona odbiorcy w dniu 19 października 2009 r. Na zewnętrznej stronie potwierdzenia znajduje się bowiem pieczątka poczty "Poznań 2" właśnie z taką datą doręczenia przesyłki. Tylko w wyniku omyłki pracownik kancelarii pełnomocnika skarżących "opatrzył pismo niewłaściwą datą, która nie była rzeczywistą datą jego doręczenia". Celem wykazania prawdziwości powyższego oświadczenia wraz ze skargą kasacyjną złożone zostały: pismo Naczelnika Urzędu pocztowego z dnia 25 lutego 2010 r. (znak: 5070/I/80/2010) i załącznik, z których zdaniem skarżących, wynika, że przedmiotowa przesyłka została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 października 2009 r. To zaś, w ocenie skarżących, oznacza, że skarga została wniesiona w ustawowym terminie trzydziestu dni. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone postanowienie z dnia 11 lutego 2010 r. zostało wydane z naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. strona skarżąca powinna wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2009 r. Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, w jakiej dacie zaskarżona decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2009 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżących. Sąd pierwszej instancji ustalił, że doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło w dniu 16 października 2009 r. Zauważyć jednak należy, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji wysłanej na adres pełnomocnika (pieczątki poczty Poznań 2) wynika, iż to potwierdzenie odbioru przesyłki zostało przez pocztę przekazane do nadawcy w dniu 19 października 2009 r. Datą przekazania przez pocztę potwierdzenia odbioru przesyłki nadawcy jest zazwyczaj dzień jej doręczenia adresatowi. Odbiór w dniu 19 października 2009 r. przesyłki zawierającej decyzję Wojewody potwierdzają również jednoznacznie załączone do skargi kasacyjnej: pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego Poznań 2 z dnia 25 lutego 2010 r. i "Karta doręczeń poleconych przesyłek listowych" z dnia 19 października 2009 r. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że ustalenia Sądu pierwszej instancji co do daty doręczenia pełnomocnikowi skarżących przedmiotowej decyzji z dnia [...] października 2009 r., zostały oparte na omyłkowo zamieszczonej przez pracownika kancelarii pełnomocnika skarżących dacie doręczenia decyzji. Skarżące reprezentowane przez pełnomocnika wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 17 listopada 2009 r., a zatem dokonały tych czynności przed upływem trzydziestodniowego terminu, który upłynął w dniu 18 listopada 2009 r. Wskazać również należy, że w zaskarżonym postanowieniu jako podstawę rozstrzygnięcia, oprócz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji podał także art. 221 p.p.s.a., chociaż w treści orzeczenia nie odniósł się do kwestii należytego opłacenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny, pomimo uwzględnienia skargi kasacyjnej nie zasądził na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Należy bowiem mieć na uwadze, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstaw do zwrotu kosztów w sytuacji uwzględnienia skargi na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi. Z tych względów, uznając za zasadny zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. należało uchylić i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.