II OW 129/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Braniewskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Braniewskim a Marszałkiem Województwa Warmińsko-Mazurskiego w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na wznoszenie obiektów budowlanych, budowę wylotu kanalizacji deszczowej w nabrzeżu oraz zrzut wód opadowych do Zalewu Wiślanego związanych z rozbudową Morskiego Przejścia Granicznego we Fromborku postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wnioskiem z 15 kwietnia 2014 r. Starosta Braniewski wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Marszałkiem Województwa Warmińsko-Mazurskiego w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na wznoszenie obiektów budowlanych, budowę wylotu kanalizacji deszczowej w nabrzeżu oraz zrzut wód opadowych do Zalewu Wiślanego, związanych z rozbudową Morskiego Przejścia Granicznego we Fromborku. Pismem z 12 czerwca 2014 r. Starosta Braniewski wycofał wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") strona może cofnąć wniosek. Cofnięcie wniosku wiąże Naczelny Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny uzna cofnięcie wniosku za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie brak jest podstaw, żeby uznać cofnięcie wniosku za niedopuszczalne. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.