II OW 133/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Sędzia del. WSA Marcin Kamiński, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa Mazowieckiego z [...] lipca 2018 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Mazowieckiego a Prezydentem Miasta Siedlce przez wskazanie organu właściwego w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: oddalić wniosek. Pismem z 25 lipca 2018 r. Marszałek Województwa Mazowieckiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Prezydentem Miasta Siedlce przez wskazanie organu właściwego w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew. Z uzasadnienia wniosku wynika, że o wnioskiem z 4 czerwca 2018 r., A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w S. zwrócił się o wydanie decyzji zezwalającej na usunięcie ośmiu drzew z terenu nieruchomości położonej w Siedlcach stanowiącej pas drogowy ul. [...] - droga powiatowa. Pismem z 11 czerwca 2018 r. Prezydent Miasta Siedlce przekazał wniosek Marszałkowi Województwa Mazowieckiego. Marszałek Województwa Mazowieckiego ustalił na podstawie księgi wieczystej, że przedmiotowa nieruchomość stanowi własność Skarbu Państwa i pozostaje w zarządzie Prezydenta Miasta Siedlce. W związku z tym, w ocenie Marszałka Województwa Mazowieckiego, zastosowania nie znajdzie art. 90 ustawy z 16 kwietnia 2001 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2018 r., poz. 142 ze zm.). Odpowiadając na wniosek Prezydent Miasta Siedlce wniósł o wskazanie Marszałka Województwa Mazowieckiego jako organu właściwego do wydania decyzji dotyczącej zezwolenia na usunięcie drzew. Wskazał, że ulica [...], położona na nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...]obręb [...] jest własnością Miasta Siedlce, które jest miastem na prawach powiatu, co wynika z ewidencji gruntów oraz art. 2a ust. 2 ustawy z 21 marca 1995 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2222 ze zm.). Ponadto, zgodnie z art. 19 ust. 1 tej ustawy, miasto na prawach powiatu jest zarządcą drogi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 83a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, zezwolenie na usunięcie drzewa z terenu nieruchomości wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, a w przypadku gdy zezwolenie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków - wojewódzki konserwator zabytków. Ustawodawca przewidział jednak wyjątek od tej zasady. Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, czynności, o których mowa w art. 83-89 (a więc dotyczy to również wydania zezwolenia na wycięcie drzew), w zakresie, w jakim są one wykonywane przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, w odniesieniu do nieruchomości będących własnością gminy - z wyjątkiem nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym innego podmiotu - wykonuje starosta. Jeżeli natomiast prezydent miasta na prawach powiatu sprawuje funkcję starosty (tak jak ma to miejsce w tej sprawie), czynności, o których mowa w ust. 1, wykonuje marszałek województwa (art. 90 ust. 2 cytowanej ustawy). Wykładnia cytowanych wyżej przepisów nie jest przedmiotem sporu między organami. Spór ten sprowadzał się natomiast do odpowiedzi na pytanie, kto w świetle przepisów ustawy o drogach publicznych oraz wpisu w księdze wieczystej jest właścicielem działki, na której rosną sporne drzewa. W dacie złożenia wniosku o wycięcie drzew i zgodnie ze stanem ujawnionym w księdze wieczystej działki, właścicielem tej nieruchomości był Skarb Państwa. Jednak już po złożeniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Prezydent Miasta Siedlce wystąpił z wnioskiem o wpis księdze wieczystej przedmiotowej działki (wniosek z 6 sierpnia 2018 r.). Z akt sprawy nie wynika kto jest obecnie właścicielem działki nr ewid. [...] obręb [...] ujawnionym w księdze wieczystej. Oznacza to, że spór z jednej strony nie dotyczy kwestii prawnych, lecz faktycznych, a z drugiej nie został sformułowany w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny. W takiej sytuacji spór ten nie mógł zostać rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny, co uzasadniało oddalenie wniosku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.