II OW 3/24

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2024-04-16

Skład orzekający: Robert Sawuła

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez Starostę B. jest skuteczne, jeśli Wojewoda Warmińsko-Mazurski uznał siebie za organ kompetentny do wydania decyzji?
Ratio decidendi
Cofnięcie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest skuteczne, jeśli nie narusza prawa i nie prowadzi do utrzymania w mocy wadliwego aktu. W sytuacji, gdy Wojewoda Warmińsko-Mazurski potwierdził stanowisko Starosty B. i uznał się za organ właściwy, cofnięcie wniosku przez Starostę jest dopuszczalne, co skutkuje umorzeniem postępowania sądowego.
Stan faktyczny
Starosta B. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Wojewodą Warmińsko-Mazurskim w sprawie ustalenia organu właściwego do rozpoznania wniosku o zmianę pozwolenia na budowę. Następnie Starosta B. cofnął wniosek, ponieważ Wojewoda Warmińsko-Mazurski uznał siebie za organ kompetentny do wydania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono Staroście B. kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty B. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą B. a Wojewodą Warmińsko-Mazurskim w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o zmianę pozwolenia na budowę postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić Staroście B. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Pismem z 27 lutego 2024 r. Starosta B. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy tym organem a Wojewodą Warmińsko-Mazurskim w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o zmianę pozwolenia na budowę dla zamierzenia pn. "Budowa Farmy Wiatrowej [...] elektrowni wiatrowych z infrastrukturą towarzyszącą" w miejscowości [...], gmina [...], dz. nr [...], [...], [...], obręb [...] [...], dz. nr [...], [...], [...] obręb [...], dz. nr [...], [...], obręb [...] i dz. nr [...], obręb [...], jednostka ewidencyjna [...]. Kolejnym pismem z 25 marca 2024 r. Starosta B. cofnął wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w związku z otrzymaniem pisma Wojewody Warmińsko-Mazurskiego, w którym organ ten potwierdził stanowisko Starosty i uznał siebie jako organ kompetentny do wydania decyzji zmieniającej decyzje w przedmiocie pozwolenia na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm., Ppsa) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle art. 64 § 3 tej ustawy, który stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, ma on odpowiednie zastosowanie także w przypadku cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, Sąd uznał cofnięcie za skuteczne, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym. W związku z tym, że konsekwencją cofnięcia wniosku jest rezygnacja strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, niniejsze postępowanie podlega umorzeniu. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 Ppsa, postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło