II OW 49/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski /spr./ Sędziowie sędzia NSA Anna Łuczaj sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w S. a Burmistrzem K. w sprawie zanieczyszczania działki siedliskowej w związku z hodowlą bydła postanawia: 1. wskazać Burmistrza K. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy z wniosku M. K. i innych z dnia 27 kwietnia 2007 r., 2. zasądza od Gminy K. na rzecz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zastępstwa procesowego oraz kwotę 162 (sto sześćdziesiąt dwa) złote tytułem zwrotu kosztów przejazdu pełnomocnika. Pismem z dnia 5 lipca 2007 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. zwrócił się z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem K. w sprawie hodowli bydła na działce siedliskowej w miejscowości W.. W uzasadnieniu wniosku Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. podał, że do Burmistrza K. wpłynęło pismo mieszkańców i współwłaścicieli nieruchomości gruntowej, położonej w W., w którym wnioskodawcy zawiadomili Burmistrza, że nie zgadzają się na hodowlę bydła przez jedną ze współwłaścicielek nieruchomości - E. K.. Burmistrz K. uznał się za niewłaściwy w opisanej sprawie i postanowieniem z dnia [...] przekazał sprawę Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w S.. PPIS w S. uznał, że organem właściwym w niniejszej sprawie jest Burmistrz K., bowiem przepis art. 376 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) stanowi, że organami ochrony środowiska są wójt, burmistrz lub prezydent miasta, zaś zgodnie z art. 379 ust. 1 i 5 ww. ustawy marszałek województwa, starosta oraz wójt, burmistrz lub prezydent miasta sprawują kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska w zakresie objętym właściwością tych organów. Organy te występują do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o podjęcie odpowiednich działań będących w jego kompetencji, jeżeli w wyniku kontroli stwierdzą one naruszenie przez podmiot kontrolowany przepisów o ochronie środowiska lub występuje uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić, przekazując dokumentację sprawy. Ponadto zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.), utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy. W piśmie z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. rozszerzył argumentację wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, podnosząc, że uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] została dopuszczona możliwość utrzymania zwierząt hodowlanych na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej w pomieszczeniach wyłącznie przeznaczonych do tego celu i usytuowanych w sposób niepowodujący uciążliwości z tego tytułu dla wszystkich mieszkańców danej nieruchomości oraz nieruchomości przyległych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do regulacji art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 15 § 2 tej ustawy spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny. Przez spór należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia określonej sprawy z zakresu administracji publicznej (spór pozytywny) jak też i sytuację gdy żaden z organów nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny), tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Zakres przedmiotowy sprawy określa pismo M. K., B. R. i B. K. z [...], kierowane do Urzędu Miasta i Gminy K., w którym osoby te w istocie wnoszą o rozwiązanie problemu zanieczyszczenia ich posesji (obornik, gnojowica) w związku z podjętą przez E. K. hodowlą bydła. Tak określone żądanie niewątpliwie mieści się w pojęciu sprawy z zakresu administracji publicznej i wobec uchylenia się od obowiązku zajęcia się sprawą zarówno przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. jak i Burmistrza K. spełnia przesłanki sporu o właściwość w rozumieniu wyżej przywołanych przepisów prawa, rodząc po stronie Naczelnego Sądu Administracyjnego obowiązek podjęcia w tej mierze stosownego rozstrzygnięcia. To zaś jest determinowane obowiązującym stanem prawnym w zakresie utrzymywania czystości i porządku, tj. przepisami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.). Stosownie do regulacji jej art. 3 utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań gminy, a w świetle regulacji art. 5 ust. 6 tej ustawy nadzór nad realizacją obowiązków właścicieli nieruchomości, nałożonych ww. ustawą, bliżej określonych w stosownym regulaminie (zob. art. 4 ustawy), sprawuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta. On też może, w konkretnych przypadkach wydać decyzję administracyjną nakazującą wykonanie obowiązku (art. 5 ust. 7) lub też uruchomić postępowanie w sprawie o wykroczenie (art. 10). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 15 § 2 przywołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.