II OW 8/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Polkowickim a Marszałkiem Województwa Dolnośląskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie wniosku [...] S.A. z siedzibą w L. w sprawie zmiany zezwolenia na przetwarzane i zbieranie odpadów innych niż niebezpieczne postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić Staroście Polkowickiemu ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Pismem z dnia 26 stycznia 2018 r. Starosta Polkowicki zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między nim a Marszałkiem Województwa Dolnośląskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku [...] S.A. z siedzibą w L. z dnia 28 listopada 2017 r. w sprawie zmiany decyzji Marszałka Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] września 2014 r. nr [...], udzielającej ww. spółce zezwolenia na przetwarzane i zbieranie odpadów innych niż niebezpieczne na terenie kopalni [...] S.A., Oddział [...], [...], poprzez wskazanie Marszałka Województwa Dolnośląskiego jako organu właściwego w sprawie. W odpowiedzi na powyższy wniosek Marszałek Województwa Dolnośląskiego pismem z dnia 7 marca 2018 r. oświadczył, że uznaje się za organ właściwy do rozpoznania ww. wniosku [...] S.A. z siedzibą w L. W piśmie z dnia 12 kwietnia 2018 r. Starosta Polkowicki oświadczył, że w związku z uznaniem się Marszałka Województwa Dolnośląskiego za organ właściwy w sprawie cofa swój wniosek o rozstrzygnięcie zaistniałego sporu kompetencyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. powyższa regulacja znajduje zastosowanie również w odniesieniu do wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne określone w powołanym wyżej przepisie. W związku z tym, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego został skutecznie cofnięty, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.