II OW 89/11
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-04-18
Skład orzekający: Sędzia NSA Zofia Flasińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny powinien podjąć zawieszone postępowanie w sprawie sporu kompetencyjnego, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, która polegała na zależności od rozstrzygnięcia innego postępowania przed NSA?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie, ponieważ ustąpiła przyczyna jego zawieszenia, którą było oczekiwanie na rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez skład 7 sędziów NSA. Po wydaniu uchwały przez ten skład, Sąd uznał, że możliwe jest dalsze prowadzenie postępowania w sprawie sporu kompetencyjnego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku Wojewody Wielkopolskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Poznaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wymiany gruntów. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie, ponieważ jego wynik zależał od rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez skład 7 sędziów NSA.Rozstrzygnięcie
Podjął zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Wojewody Wielkopolskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą Wielkopolskim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Poznaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wymiany gruntów postanawia: podjąć zawieszone postępowanie przed Naczelny Sądem Administracyjnym
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie w sprawie z wniosku Wojewody Wielkopolskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą Wielkopolskim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Poznaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wymiany gruntów. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wynik tego postępowania zależy od rozstrzygnięcia składu 7 sędziów NSA, któremu przedstawiono zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy ustalenie organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 157 § 1 k.p.a., właściwego do stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia winno nastąpić wyłącznie w oparciu o zasady określone w art. 17 w zw. z art. 20 k.p.a., czy też z uwzględnieniem aktualnie obowiązujących przepisów prawa materialnego regulujących właściwość rzeczową organów administracji w tego rodzaju sprawach?"
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie.
W dniu 17 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II OPS 1/12 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów NSA podjął uchwałę o następującej treści: "Organ wyższego stopnia w rozumieniu art. 157 § 1 K.p.a., właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wydanej przez organ wymieniony w art. 17 K.p.a., ustala się na podstawie art. 157 § 1 i art. 17 K.p.a. w związku z art. 20 K.p.a."
W związku z powyższym z uwagi na to, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania należało podjąć zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W takiej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło