II OZ 100/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. T. i U. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 1201/06 o odrzuceniu zażalenia A. T., U. T., E. B. i G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 1201/06 odrzucające skargę kasacyjną A. T., U. T., E. B. i G. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 1201/06 odrzucającego skargę A. T., U. T., E. B. i G. S. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie lokalu handlowego postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 28 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 1201/06 odrzucił zażalenie A. T., U. T., E. B. i G. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 9 marca 2007 r. o odrzuceniu ich skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 14 lutego 2007 r. odrzucającego ich skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie lokalu handlowego W uzasadnieniu w/w postanowienia z dnia 28 maja 2007 r. Sąd I instancji wskazał, że zażalenie A. T., U. T., E. B. i G. S. na postanowienie z dnia 9 marca 2007 r. zostało podpisane tylko przez A. T. W związku z powyższym pozostałe skarżące zostały wezwane do uzupełnienia braków zażalenia przez jego podpisanie. U. T. i E. B. uzupełniły braki w/w zażalenia w wyznaczonym terminie, natomiast G. S. braków tych nie uzupełniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie skarżących odrzucił, wskazując, że zostało ono sporządzone osobiście przez skarżące, co jest niezgodne z wymogami art. 194 § 4 powołanej ustawy, a dodatkowo wskazał, że G. S. nie uzupełniła braków w/w zażalenia w wyznaczonym terminie. U. T. i A. T. wniosły zażalenie na powyższe postanowienie. W jego uzasadnieniu podniosły, że Sąd I instancji błędnie interpretując przepisy "zmusza" je do skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił w/w zażalenie w stosunku do E. B. z powodu jego nieopłacenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Podkreślić należy, że obowiązek przymusu radcowsko-adwokackiego, wprowadzony przy sporządzaniu skargi kasacyjnej oraz zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej opiera się na założeniu, że powierzenie wykonania tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni tym środkom odwoławczym odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. Zgodnie z art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postanowienia toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż zażalenie E. B. zostało odrzucone przez Sąd I instancji, tym samym pozostało do rozpoznania zażalenie A. T. i U. T. W sprawie bezsporne jest, że zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 9 marca 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone przez nie osobiście. W tej sytuacji, skoro, stosownie do art. 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawodawca wprowadził obowiązek przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzaniu zażaleń na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił w/w zażalenie jako niedopuszczalne. Dodać należy, iż wprawdzie w powołanym wyżej przepisie użyto sformułowania, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno (co zdaniem skarżących nie oznacza konieczności) być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, to jednak biorąc pod uwagę, że niedopełnienie tego warunku jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia, o czym mowa w art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzić należy, iż w istocie chodzi tu o obowiązek sporządzenia w/w środka odwoławczego przez profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.