II OZ 1004/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. B. i J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2005 r. sygn. akt VII SA/WA 357/05 o odrzuceniu skargi kasacyjnej F. B. i J. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2005 r., sygn. akt VII SA/WA 357/05 o odrzuceniu skargi F. B.i J. D. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 26 stycznia 2005 r., [...] w przedmiocie zasad organizacji zebrań wyborczych w obwodach postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Pismem z dnia 16.02.2005 r. F. B. i J. D., reprezentowani przez radcę prawnego D. P., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na: 1. uchwałę 5/R/05 Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 26 stycznia 2005 r. w sprawie zasad organizacji zebrań wyborczych w obwodach, 2. uchwałę nr 5/P/05 Prezydium Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 2 lutego 2005 r. w sprawie powołania Komitetu Organizacyjnego Krajowej Rady PJJB do spraw przygotowania wyborów w Lubuskiej Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2005 r. Sygn. akt VII SA/Wa 357/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wydanym na podstawie art. 112 w związku z art. 55 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako ppsa, zobowiązał Krajową Radę Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa do nadesłania kompletnych akt administracyjnych dotyczących w/w uchwały z dnia 26 lutego 2005 r., w terminie 7 dni pod rygorem wymierzenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 2 czerwca 2005 r. Sygn. akt VII SA/Wa 357/05 odrzucił skargę F. B. i J. D. na w/w uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 26 stycznia 2005 r., z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. F. B. i J. D., reprezentowani przez radcę prawnego D. P., w dniu 20.06.2005 r. (data stempla pocztowego) wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 2 czerwca 2005 r. Sygn. akt VII SA/Wa 357/05, odrzucającego skargę na uchwałę z dnia 26 stycznia 2005 r. Do skargi kasacyjnej załączono pismo z dnia 9 marca 2005 r. ("wezwanie do usunięcia naruszeń prawa"), skierowane do Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2005 r. Sygn. akt VII SA/Wa 357/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną F.B. i J. D. na postanowienie tego Sądu z dnia 2 czerwca 2005 r. Skarga kasacyjna została odrzucona z powodu jej nieopłacenia przez pełnomocnika skarżących (art. 221 ppsa). Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 22.08.2005 r. Na powyższe postanowienie z dnia 10 sierpnia 2005 r. F. B. i J. D., reprezentowani przez radcę prawnego D. P., złożyli zażalenie w dniu 26.08.2005 r. (data stempla pocztowego), zarzucając niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 221 ppsa. Zdaniem pełnomocnika skarżących, wpis od skargi kasacyjnej wynoszący połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł., co wynika z brzmienia § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), nie może być traktowany jako wpis stały, gdyż wymaga dokonania obliczeń i ustalenia jego wysokości poprzez odwołanie się do innej opłaty o wysokości stałej (od skargi). Wpis ten może mieć różną wysokość, nie jest z góry ustalony, a ustawodawca nie posługuje się w stosunku do niego określeniem "wpis stały". Na poparcie swego poglądu pełnomocnik skarżących powołuje postanowienie NSA z dnia 22.04.2004 r. Sygn. akt 566/04, M.Pr.2005/3/16 i uchwałę SN z dnia 20.11.2003 r. III CZP 73/03, OSNC 2005/1/1. W związku z powyższym, w zażaleniu wnosi się o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 w związku z art. 197 § 2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach złożonego zażalenia, jednak bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania w przypadkach określonych w § 2 art. 183 ppsa. Jak wynika z dokładnej analizy akt Sądu pierwszej instancji (VII SA/Wa 356/05 i VII SA/Wa357/05), Sąd ten dwukrotnie orzekał w sprawie ze skarg F. B.i J. D. na uchwałę 5/R/05 Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 26 stycznia 2005 r. w sprawie Zasad organizacji zebrań wyborczych w obwodach, o czym może świadczyć: postanowienie z dnia 2 czerwca 2005 r. (k.1) i skarga kasacyjna stron złożona na to postanowienie (k.25). Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2005 r. Sygn. akt VII SA/Wa 357/05 (k.37) odrzucono skargę kasacyjną w sprawie ze skargi na uchwałę z dnia 2 lutego 2005 r., chociaż w tej sprawie nie zapadło żadne orzeczenie, na które przysługiwałaby skarga kasacyjna, ani też nie została złożona skarga kasacyjna w sprawie w/w uchwały. Również i w zażaleniu stron na ww. postanowienie (k.42) mowa jest o uchwale z dnia 26 stycznia 2005 r. Z powyższego wynika, iż Sąd pierwszej instancji w sprawie ze skarg na uchwałę z dnia 26 stycznia 2005 r. wydał dwukrotnie postanowienia z dnia 2 czerwca 2005 r. "odrzucające skargę" natomiast postanowienia z dnia 10 sierpnia 2005 r. tego Sądu, wydane w sprawie VII SA/Wa 356/05 dotyczyło skargi na uchwałę z dnia 26 stycznia 2005 r., a wydane w sprawie VII SA/Wa 357/05 dotyczyło uchwały z dnia 2 lutego 2005 r. Tylko, że w tej ostatniej sprawie nie można było odrzucać skargi kasacyjnej, skoro wcześniej Sąd nie odrzucił skargi na uchwałę z dnia 2 lutego 2005 r., a skarga kasacyjna dotyczyła odrzucenia skargi na uchwałę z dnia 26 stycznia 2005 r. Na powyżej opisany błąd Sądu pierwszej instancji, pełnomocnik skarżących zwracał już uwagę w skardze kasacyjnej (pismo z dnia 16.06.2005 r. k.28), jednak bez skutku. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, powinien w pierwszej kolejności uchylić swoje postanowienie z dnia 2 czerwca 2005 r. Sygn. akt VII SA/Wa 357/05, jako orzeczenie wydane po raz drugi w tej samej sprawie (art. 183 § 2 pkt 3 ppsa). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.