II OZ 1009/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 324/05 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać wniosek o przyznanie prawa pomocy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 lipca 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 324/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu M. C. przyznania prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności skargi. Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie skarga jest oczywiście bezzasadna, gdyż została wniesiona po terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na powyższe postanowienie M. C. złożył zażalenie, w którym zwrócił się o udzielenie mu pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie z powodów, które Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany jest podnieść z urzędu. Stosownie do przepisu art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. W niniejszej sprawie skarga została złożona po terminie. Należy jednak stwierdzić, iż pojęcie "bezzasadności skargi" należy interpretować wąsko. Przyjmuje się, że oczywista bezzasadność skargi zachodzi, jeżeli bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004r., s. 320-321). W niniejszej sprawie nawet sprawa uchybienia terminu do wniesienia skargi nie była oczywista, gdyż wymagało wyjaśnienia, czy decyzja zostało prawidłowo doręczona, poprzez przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego co do przesyłki pocztowej. Tym samym konieczne jest rozpoznanie sprawy o przyznanie prawa pomocy, co do jej istoty. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.