II OZ 1014/05
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2005-11-22
Skład orzekający: Andrzej Gliniecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie postanowienia o nałożeniu opłaty legalizacyjnej, jeśli skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie przesłankami z art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia jest bezzasadne, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA. Argumentacja powtarzająca fragmenty skargi nie jest wystarczająca do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej, domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania tego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania, uznając wniosek za nieuzasadniony. Skarżący wnieśli zażalenie, podnosząc, że nałożona opłata jest nieuzasadniona i jej zapłacenie zagrozi ich interesom życiowym.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Gl 376/05 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi G. i J. K. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a oddalić zażalenie
Pismem z dnia 24 marca 2005 r. skarżący G. i J. K. wnieśli skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005 r. W skardze tej skarżący wnieśli także "o wstrzymanie wykonalności postanowienia do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmawiając postanowieniem z dnia 13 czerwca 2005 r. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005 r. wskazał w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, iż skarżący w żaden sposób nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a szczególnie nie powołali przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia zawartych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powołanej dalej jako p.p.s.a.
Pismem z dnia 25 lipca 2005 r. skarżący wnieśli zażalenie, w którym podnoszą, że nałożenie opłaty legalizacyjnej w wysokości 5 769,23 zł. za samowolnie wybudowany zespół garażowy jest nieuzasadnione, a opłacenie jej w wyznaczonej wysokości istotnie zagrozi interesom życiowym skarżącego i osób pozostających na jego utrzymaniu, tym samym wykonanie postanowienia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Argumentacja skarżących zawarta w zażaleniu, stanowiąca powtórzenie fragmentów skargi wniesionej do Sądu, nie może być brana pod uwagę w postępowaniu w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ ocena prawna tego aktu
Sygn. akt II OZ 1014/05
będzie dokonywana przez Sąd w postępowaniu kończącym postępowanie sądowoadministracyjne. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, który rozpoznaje Wojewódzki Sąd Administracyjny, skarżący powinni uprawdopodobnić, że wykonanie tego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.), a tego skarżący nie uczynili w skardze (pismo z dnia 24 marca 2005 r.), gdzie został zamieszczony wniosek.
Wobec powyższego, zaskarżone postanowienie prawa nie narusza i w tym stanie rzeczy, należało orzec na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło