II OZ 1022/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ke 61/10 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Kielcach z dnia 23 lipca 2010 r. w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] grudnia 2009 r., znak: [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 23 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w zakresie nieobejmującym wpisu od skargi oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 28 lipca 2010 r. (k.123) wraz z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. W dniu 5 sierpnia 2010 r. J. Z. wniósł zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił to zażalenie, albowiem zostało ono wniesione jeden dzień po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na to postanowienie wniósł J. Z., podnosząc, że jest ono sprzeczne ze stanem faktycznym i prawnym oraz zasadami współżycia społecznego oraz prawami człowieka. Skarżący wniósł o zwolnienie go od wszelkich wpisów i opłat sądowych, wskazując, że często brakuje mu pieniędzy na leki oraz artykuły żywnościowe. Wskazał ponadto, że do urzędu pocztowego ma daleko, a jest osobą niepełnosprawną, przez co nie zawsze może nadać przesyłkę w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W przedmiotowej sprawie skarżący został pouczony o tym terminie, lecz wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 23 lipca 2010 r. z jego przekroczeniem. Sąd I instancji prawidłowo więc odrzucił to zażalenie jako wniesione po upływie ustawowego terminu. Wskazywane przez skarżącego w rozpoznawanym zażaleniu okoliczności, iż mieszka w znacznej odległości od urzędu pocztowego, że jest osobą niepełnosprawną mogą być ewentualnie podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 lipca 2010 r. Uznając, iż zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji.