II OZ 1035/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 629/08 odrzucające zażalenie D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2009 r. odrzucające skargę kasacyjną D. W. w sprawie ze skargi D. W. w przedmiocie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. po wyroku uchylającym postanowienie organu z [...] września 2006 r. z żądaniem wymierzenia temu organowi grzywny postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. odrzucił zażalenie D. W. na postanowienie Sądu z dnia 28 sierpnia 2009 r. odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku z dnia 3 czerwca 2009 r., ponieważ - co jest niezgodne z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa, została ona przez skarżącą sporządzona osobiście. Na powyższe postanowienie D. W. wniosła sporządzone przez siebie osobiście zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wyżej wymienione zażalenie. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że wbrew wymogom wynikającym z treści art. 194 § 4 powołanej ustawy - o których skarżąca została pouczona – wniesione zażalenie na postanowienie zostało sporządzone przez nią osobiście, wobec czego podlegało odrzuceniu. Od powyższego postanowienia Sądu I instancji D. W. wniosła zażalenie. W uzasadnieniu tego zażalenia ograniczyła się do podnoszenia kwestii związanych z merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy. W zażaleniu nie podniesiono żadnych zarzutów, związanych z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym postanowieniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że wnoszona jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habliltowanego nauk prawnych, będących stroną, przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy wnosi ją prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z kolei stosownie do brzmienia art. 194 § 4 ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Bezspornym jest, że złożone przez skarżącą zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 28 sierpnia 2009 r. odrzucające skargę kasacyjną, zostało sporządzone przez nią osobiście. W tej sytuacji, podzielić należy wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stanowisko, że wobec niespełnienia zawartego w wyżej wymienionych przepisach wymogu, złożone przez skarżącą zażalenie, podlegało odrzuceniu. Z wyżej wymienionych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w zw. z art. 197 ppsa, postanowił jak w sentencji.