II OZ 1035/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1997/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Gminy Warszawa-Bemowo z dnia 14 marca 2002 r. nr V/29/02 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1997/24 oddalił skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") na uchwałę Rady Gminy Warszawa-Bemowo z dnia 14 marca 2002 r., nr V/29/02 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Od powyższego wyroku, pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 18 lutego 2025 r., pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 27 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną skarżącej na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). W uzasadnieniu wskazał, że trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (17 stycznia 2025 r.), upłynął w dniu 17 lutego 2025 r. Natomiast pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną w dniu 18 lutego 2025 r., a zatem po upływie ustawowego terminu, określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 27 marca 2025 r. wniosła skarżąca, zastępowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącą została złożona po terminie do jej wniesienia, albowiem wbrew uzasadnieniu skarżonego postanowienia skarżąca otrzymała odpis przedmiotowego wyroku 20 stycznia 2025 r., a nie 17 stycznia 2025 r. Jednocześnie, na wypadek nieuwzględnienia zażalenia, skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W konkluzji pełnomocnik skarżącej domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do dalszego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia przedstawiono argumentację mającą przemawiać za jego zasadnością. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosując rygor odrzucenia skargi kasacyjnej, jaki ustawa w art. 178 P.p.s.a. wiąże z wniesieniem jej po pływie terminu, sąd powinien wykazać, że spełnione zostały wszystkie przesłanki do odrzucenia środka odwoławczego, a przedstawiona argumentacja powinna znaleźć potwierdzenie w aktach sprawy. W rozpoznawanej sprawie, Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę kasacyjną przyjął, że przesyłka sądowa zawierająca odpis wyroku z uzasadnieniem została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 stycznia 2025 r., co ma wynikać ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, na którym powyższa data została wpisana przez osobę odbierającą wezwanie (W.J.), jak również przez listonosza doręczającego przesyłkę. Z tego względu Sąd uznał, że skarga kasacyjna nadana na poczcie w dniu 18 lutego 2025 r. została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej złożenia, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a. W kolizji z tymi ustaleniami, na co słusznie zwraca uwagę pełnomocnik skarżącej, pozostaje jednak treść dołączonego do zażalenia wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej "Śledzenia przesyłek", z którego wynika, że przesyłka o nr [...] miała zostać nadana 17 stycznia 2025 r. (piątek) i doręczona w dniu 20 stycznia 2025 r. (poniedziałek), czyli trzy dni później niż przyjął to Sąd pierwszej instancji. Uzasadnione wątpliwości odnośnie faktycznej daty doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem może też wzbudzać fakt odnotowania zarejestrowania tej przesyłki w UP [...] w dniu 17 stycznia 2025 r. o godz. 17:41, przekazania jej do doręczenia w UP [...] w dniu 20 stycznia 2025 r. o godz. 9.13. Nie bez znaczenia jest również, że widniejąca na odwrotnej stronie dowodu doręczenia w wersji papierowej w UP [...] data 17 stycznia 2025 r. została nadpisana (poprawiona) przez doręczyciela (k. 168 akt). Biorąc pod uwagę opisane wyżej rozbieżności co do faktycznej daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem oraz stanowisko autora zażalenia, za przedwczesne należy uznać odrzucenie skargi kasacyjnej. Wyjaśnienia i udokumentowania wymaga faktyczna data doręczenia stronie skarżącej odpisu zaskarżonego wyroku z uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne przeprowadzenie w tym zakresie przez Sąd pierwszej instancji dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Bez rozstrzygnięcia tej kwestii, nie sposób ustalić w sposób nienasuwający wątpliwości, czy strona rzeczywiście przekroczyła termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. Odnośnie wniosku pełnomocnika o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego należy wskazać, że przepisy P.p.s.a. nie stwarzają podstawy do orzeczenia w tym zakresie.