II OZ 1052/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 296/16 w przedmiocie odrzucenia skargi R. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 11 grudnia 2015 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 296/16 odrzucił skargę R. M. zw. dalej skarżącym na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 11 grudnia 2015 r., nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżący w dniu 19 stycznia 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 11 grudnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie zaś z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zostało doręczone skarżącemu – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy - w dniu 18 grudnia 2015 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 17 stycznia 2016 r. w niedzielę, a zatem ostatnim dniem, w którym skarżący mógł skutecznie wnieść skargę był poniedziałek 18 stycznia 2016 r. (art. 83 § 2 cytowanej ustawy) Skarga została złożona za pośrednictwem poczty w dniu 19 stycznia 2016 r., a zatem z uchybieniem wymaganego terminu. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, Sąd odrzucił skargę R. M. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że Sąd błędnie ustalił datę doręczenia postanowienia SKO w W. z 11 grudnia 2015 r. nr ... W rzeczywistości doręczenie nastąpiło nie 18 grudnia 2015 r. jak ustalił to Sąd w zaskarżonym postanowieniu lecz 21 grudnia 2015 r., zatem upływ terminu nastąpił dopiero w dniu 21 stycznia 2016 r., a nie 18 stycznia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. W niniejszej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę R. M. stwierdzając, że skargę wniesiono po terminie. W zażaleniu skarżący zarzucił błędne ustalenie doręczenia zaskarżonego postanowienia SKO wskazując, że doręczenie nastąpiło nie 18 grudnia 2015 r. jak wskazał Sąd lecz 21 grudnia 2015 r. Na dowód wyżej wskazanego twierdzenia skarżący załączył wydruk z systemu internetowego śledzenia przedmiotowej przesyłki, z którego wynika, że doręczenie zaskarżonego postanowienia SKO nastąpiło 21 grudnia 2015r. Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. Sąd wezwał organ "do bezspornego wskazania daty doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia 11 grudnia 2015r. nr ..., ewentualnie wszczęcia postępowania reklamacyjnego dotyczącego ww. przesyłki". W odpowiedzi na powyższe wezwanie Kolegium wyjaśniło, że "na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia widnieje data doręczenia przesyłki 18 grudnia 2015r., a także podpis odbiorcy, a tym samym brak jest podstaw do wszczęcia postępowania reklamacyjnego." W zarządzeniu z 7 września 2016 r. Sąd I instancji stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Jednakże w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie budzi wątpliwość, czy przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie z dnia 11 grudnia 2015r., nr ... została odebrana w ustalonym przez Sąd I instancji terminie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji, mimo że powziął wątpliwość, co do daty doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie, wskazanej przez organ skierował do organu niejednoznaczne i budzące wątpliwości interpretacyjne pismo z dnia 16 sierpnia 2016 r. W wezwaniu tym Sąd nie podał, że z systemu internetowego śledzenia przesyłek pocztowych wynika, iż przesyłkę odebrano w innej dacie niż wskazana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, zatem organ nie mając świadomości zaistniałej rozbieżności uznał, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania reklamacyjnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ze względu na taką odpowiedz organu Sąd I instancji powinien był ponowić wezwanie, co umożliwiłoby organowi wszczęcie postępowania reklamacyjnego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał odrzucenie skargi za przedwczesne i działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. ----------------------- 1