II OZ 1055/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1103/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez tę Spółkę decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie został przez skarżącą Spółkę uzasadniony. Tymczasem, jak podkreślił Sąd, to na skarżącym spoczywa obowiązek powołania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd zaś z urzędu nie dopatrzył się przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka [...] zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), polegające na stwierdzeniu, że nie zaistniały przesłanki uzasadniające przyjęcie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy prawidłowo należało uznać, że wpisanie obiektu do rejestru zabytków przyniesie znaczną szkodę w majątku skarżącego i trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik Spółki wskazał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został w sposób pośredni uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J.Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Rzeczą zaś sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy czym brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. niepublik. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 roku, sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04, B. Dauter [w] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Zakamycze 2005, s.168). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawarty w skardze, nie zawierał żadnego uzasadnienia, zawarte zaś w skardze argumenty nie odnosiły się do skutków wykonania zaskarżonej decyzji, wobec czego wniosek ten nie mógł odnieść oczekiwanego skutku. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 3, 2008r., str. 219). Uznać zatem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a.