II OZ 1056/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 725/12 w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z dnia 5 czerwca 2012 r. skarżący J. F. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o udzielenie prawa pomocy. W związku z nie złożeniem ww. wniosku w prawem przewidzianej formie, z pismem z dnia 28 czerwca 2012 r. przesłano wnioskodawcy formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie pomocy. W zakreślonym terminie J. F. przesłał formularz wnosząc o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i rodziny (żony i dwóch synów). Nie wypełniono natomiast rubryk formularza dotyczących majątku i dochodów. W związku z brakami wniosku, uniemożliwiającymi jego merytoryczne rozpoznanie, zarządzeniem z dnia 12 lipca 2012 r. referendarz sądowy wezwał J. F. do uzupełnienia wniosku o oświadczenie dotyczące majątku, dochodów i wydatków koniecznych skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Przedmiotowe braki należało uzupełnić w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym terminie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca złożył wniosek o jego przedłużenie. Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2012 r. termin do uzupełnienia wniosku o przedłużenie prawa pomocy został przedłużony o 14 dni licząc od dnia doręczenia rzeczonego zarządzenia. W powyższym terminie J. F. nie uzupełnił jednak braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 7 września 2012 r. pozostawiono przedmiotowy wniosek bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.). J. F. wniósł sprzeciw od tego zarządzenia, wskazując, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest właściwe a stan faktyczny ustalony przez Sąd nie odpowiada stanowi rzeczywistemu. Jego zdaniem spełnia on warunki do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 725/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił wniosek J. F. bez rozpoznania. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zawierał wyłącznie informacje o stanie rodzinnym skarżącego, natomiast brak było jakichkolwiek informacji na temat dochodów rodziny, źródeł utrzymania, wysokości ponoszonych wydatków, stanu majątkowego, ewentualnych oszczędności itp. Referendarz wezwał skarżącego do uzupełnienia tych braków wobec pozostawienia niewypełnionych rubryk ww. formularza, w szczególności do wyjaśnienia z czego utrzymuje się rodzina skarżącego, wskazania dochodów, czy skarżący bądź jego najbliżsi posiadają nieruchomości czy też cenne ruchomości. Skarżący, mimo skierowanego do niego wezwania, nie uzupełnił braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji, stosowanie do treści art. 257 p.p.s.a. przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania. Zażaleniem J. F. zaskarżył powyższe postanowienie wskazując, że jest ono niesłuszne i godzące w jego prawa w ten sposób, iż w efekcie naruszono jego prawo do obrony oraz konstytucyjną zasadę równości stron. Zdaniem skarżącego, pozbawienie go prawa pomocy faktycznie uniemożliwia mu dochodzenie swoich praw na drodze sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 powołanej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, jednakże nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przesłano mu formularz odpowiedniego wniosku celem jego wypełnienia i odesłania. Przesłany następnie przez skarżącego wniosek na urzędowym formularzu zawierał braki, bowiem nie zostały w nim wypełnione rubryki nr 7-11, w tym o stanie majątkowym i dochodach wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. W tej sytuacji skarżący został prawidłowo wezwany do wypełnienia tychże rubryk. W zarządzeniu tym wyraźnie wskazano, w jaki sposób należy dokonać tego wypełnienia w odniesieniu do poszczególnych rubryk, a także wskazano, że uzupełniony i podpisany formularz należy odesłać do Sądu – w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie wykonał tego wezwania w zakreślonym terminie (przedłużonym na jego wniosek zarządzeniem z dnia 27 lipca 2012 r. o 14 dni). W tej sytuacji - z uwagi na brak uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy - pozostawienie przedmiotowego wniosku bez rozpoznania było zgodne z prawem, bowiem skutek taki jednoznacznie wynikał z art. 257 p.p.s.a. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.