II OZ 1059/16

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-09-15

Skład orzekający: Maria Czapska-Górnikiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo pozostawił wniosek o sporządzenie i doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy bez rozpoznania z powodu nieuiszczenia opłaty kancelaryjnej, mimo odmowy przyznania prawa pomocy?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował art. 220 § 1 PPSA, pozostawiając wniosek o sporządzenie kopii dokumentów bez rozpoznania z powodu nieuiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej. Skoro skarżący został prawidłowo wezwany do jej uiszczenia, a wcześniej odmówiono mu przyznania prawa pomocy, brak uiszczenia opłaty skutkował pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
Stan faktyczny
Skarżący J. J. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał go do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 78 zł, informując o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w przypadku jej nieuiszczenia. Skarżący był już wcześniej pozbawiony prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z nieuiszczeniem opłaty, Sąd pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł zażalenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Gd 184/16 pozostawiające wniosek J. J. o sporządzenie i doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2016 r. na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.) pozostawił wniosek J. J. o sporządzenie i doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, w toku postępowania skarżący wystąpił do Sądu o sporządzenie i doręczenie kserokopii dokumentów z akt sprawy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 1 czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni opłaty kancelaryjnej w wysokości 78 zł pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 8 czerwca 2016 r. Sąd podkreślił, że skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jednak prawomocnym postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r. Sąd odmówił mu przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym skarżący był zobowiązany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej i nie był zwolniony od kosztów sądowych. Dlatego też z uwagi na nieuiszczenie opłaty kancelaryjnej Sąd pozostawił wniosek skarżącego o nadesłanie kserokopii z akt sprawy bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie z dnia 30 czerwca 2016 r. wniósł J. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zastosował przepis powyższy w sposób prawidłowy. Pomimo bowiem prawidłowego wezwania skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie kserokopii z akt sprawy – skarżący żądanej opłaty nie uiścił. W takiej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany pozostawić przedmiotowy wniosek na podstawie powołanego wyżej przepisu bez rozpoznania. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 § 1 w związku z art. 182 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło