II OZ 1065/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Po 39-40/05 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2007 r., sygn. akt IV SA/Po 39-40/05 w sprawie ze skargi J. O. na uchwały Rady Miasta Z. G. z dnia [...], Nr [...] oraz z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zmiany nazwy ulic postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 6 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Po 39-40/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie J. O. na postanowienie tego Sądu z dnia 12 stycznia 2007 r. o odrzuceniu "skargi kasacyjnej" w sprawie ze skargi J. O. na uchwały Rady Miasta Z. G. z dnia [...], Nr [...] oraz z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zmiany nazwy ulic. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, iż postanowieniem z dnia 12 stycznia 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił "skargę kasacyjną" skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 6 października 2006 r. W dniu 30 stycznia 2007 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego określone jako "skarga kasacyjna", w którym domagał się uchylenia postanowienia z dnia [...]. Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, w piśmie z dnia 18 stycznia 2007r. podniósł, iż Sąd błędnie zakwalifikował jego pismo z dnia 24 stycznia 2007 r. jako zażalenie, ponieważ jest to skarga kasacyjna, a od skargi kasacyjnej nie pobiera się wpisu. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2006 r. Sąd uwzględnił zażalenie J. O. na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia i uchylił je. W uzasadnieniu wskazał, że dysponentem skargi i środków odwoławczych jest strona postępowania sądowoadministracyjnego, a rolą Sądu jest jedynie prawidłowe pouczenie o przysługujących środkach. Przy czym wskazano także, że niezasadne jest twierdzenie skarżącego, jakoby skarga kasacyjna nie podlegała opłacie. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie. Sąd doręczając skarżącemu postanowienie z dnia 12 stycznia 2007 r. pouczył skarżącego o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Skarżący, mimo pouczeń o rodzaju przysługujących środków zaskarżenia oraz sposobie i terminie ich wnoszenia swoje pismo z dnia 24 stycznia 2007 r. zatytułował jako "skargę kasacyjną". Jednakże Sąd stwierdził, iż błędne nazwanie przez stronę środka zaskarżenia nie ma wpływu na jego klasyfikację, dlatego "skarga kasacyjna" strony w istocie jest zażaleniem. Podano, że gdyby nawet przyjąć, iż pismo strony ma przymiot kasacji, to taki środek zaskarżenia na postanowienie z dnia 12 stycznia 2007 r. nie przysługuje, chociażby z tego powodu, że wniesiono go od postanowienia, na które przysługuje jedynie zażalenie, a ponadto sporządzony został przez osobę z poza kręgu podmiotów uprawnionych w rozumieniu art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 25 maja 2007 r., doręczonym stronie w dniu 8 czerwca 2007 r., wezwano J. O. do uiszczenia wpisu od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Sąd przytoczył treść art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Wobec nie uiszczenia przez skarżącego żądanej opłaty, Sąd pierwszej instancji uznał, iż z mocy art. 178, 197 § 2 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. środek zaskarżenia podlega odrzuceniu. Zażalenie nazwane "skargą kasacyjną" na powyższe postanowienie wniósł J. O.. Skarżący wskazał, iż składał wniosek o wyłączenie sędziego [...], który nie powinien brać udziału w postępowaniu sądowym. Skarżący podniósł ponadto, iż opłata dotyczy zażalenia, a skarżący nie składał zażalenia, tylko skargę kasacyjną, od której nie pobiera się opłaty. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd - art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania - art. 230 § 2 p.p.s.a. A zatem przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, iż zażalenia podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki. A mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260 tj. wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.) a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy ( art. 227 § 2 p.p.s.a. ). Nadto z mocy art. 220 § 4 p.p.s.a. wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tegoż przepisu tj. o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie, nazwane "skargą kasacyjną", na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2007 r. o odrzuceniu "skargi kasacyjnej" z powodu jej niedopuszczalności. Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej (zażalenia) z powodu niedopuszczalności nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu tj. wyszczególnionych w art. 220 § 4, art. 227 § 2 oraz art. 261 p.p.s.a. i nie jest objęte, tak przedmiotowym jak i podmiotowym, zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.). W tej sytuacji stronę obciążał obowiązek uiszczenia wpisu od zażalenia wniesionego na powyższe postanowienie z dnia 12 stycznia 2007 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych jest wpisem stałym i wynosi 100 złotych. W tym stanie rzeczy brak uiszczenia przez skarżącego - pomimo wezwania - należnego wpisu skutkowało po stronie Sądu pierwszej instancji obowiązkiem odrzucenia zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zauważyć należy, iż zarządzenie z dnia 25 maja 2007 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia (k. 162), doręczone skarżącemu w dniu 8 czerwca 2007 r. (k. 163) zawiera prawidłowe pouczenie - skarżący został pouczony o skutkach prawnych nieuzupełnienia tego braku. Nieuzupełnienie braków zażalenia (braków formalnych i braku fiskalnego) jako przesłanka odrzucenia zażalenia ma charakter obiektywny, a wobec tego okoliczności podniesione przez skarżącego nie mogą mieć wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia. Zważywszy na stwierdzenie skarżącego, iż złożył skargę kasacyjną a nie zażalenie, zwrócić należy uwagę na przepis art. 173 p.p.s.a. Stosownie do art. 173 p.p.s.a. skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepis art. 194 § 1 p.p.s.a stanowi natomiast, iż na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej (pkt 7) jak i odrzucenie zażalenia (pkt 8) przysługuje zażalenie, a więc inny środek odwoławczy niż skarga kasacyjna. Skarżący, mimo pouczenia o rodzaju przysługujących środków zaskarżenia oraz sposobie i terminie ich wnoszenia - dokonanego przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 12 stycznia 2007 r. (k. 99) - swoje pismo z dnia 24 stycznia 2007 r. zatytułował jako "skargę kasacyjną". Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, iż błędne nazwanie przez stronę środka zaskarżenia nie ma wpływu na jego klasyfikację. Z powyższych względów należy uznać, iż pismo strony nazwane "skargą kasacyjną" w istocie stanowi zażalenie. Odnośnie zarzutu skarżącego dotyczącego wydania postanowienia przez sędziego NSA [...] wskazać należy na przepis art. 20 § 3 p.p.s.a. Jak stanowi zaś art. 20 § 3 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności niecierpiące zwłoki. Wniosek skarżącego z dnia 25 stycznia 2007 r. o wyłączenie sędziego NSA [...] został oddalony prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 marca 2007 r. r., sygn. akt IV SA/Po 39-40/05. To zaś oznacza, że w niniejszej sprawie nie zachodziły przeszkody do wydania postanowień przez sędziego NSA [...] po uprawomocnieniu się postanowienia oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.