II OZ 1080/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. i M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27.VII.2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 805/05 w sprawie ze skargi J. i M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 20.IV.2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę budynku postanawia zażalenie oddalić Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżących małżonków K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem skarżący nie wykazali przesłanek do jego uwzględnienia. Na postanowienie to skarżący wnieśli zażalenie , zarzucając mu naruszenie przepisu art. 61 § 3 ustawy z 30.VIII.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i wnosząc o jego zmianę przez uwzględnienie ich wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W postępowaniu zażaleniowym NSA kontroluje zgodność z prawem i zasadność zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji. Dokonując takiej kontroli Sąd uznał, iż zaskarżone orzeczenie odpowiada obowiązującemu prawu. Żądając wstrzymania wykonania prawomocnej decyzji z 2000 r. o rozbiórce nielegalnie wybudowanych budynków, skarżący nie wskazali żadnych okoliczności, które zgodnie z art. 61 § 3 p.p..s.a. stanowią ustawowe przesłanki do wydania takiego postanowienia. Obowiązek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i uprawdopodobnienia istnienia ustawowych przesłanek do uwzględnienia tego wniosku spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie stanowi przy tym takiego uzasadnienia powołanie się na przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. i wymienione tam przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Skoro więc skarżący w skardze nie przedstawił żadnych konkretnych faktów i okoliczności przemawiających za uwzględnieniem ich wniosku, to odmowa jego uwzględnienia była zgodna z prawem. Zażalenie nie podważa zasadności zaskarżonego postanowienia, ani nie wykazuje jego niezgodności z obowiązującym prawem.. Dlatego na podstawie art. 184 w zw. Z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.